یعنی چه
این عبارت ترکیبی تأکیدی در زبان فارسی است که برای توصیف صداهای بسیار رسا، شیون، دادخواهی یا خروش ناشی از عوامل درونی و بیرونی مانند ترس، خشم، اضطراب یا شادی مفرط به کار میرود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه ترکیبی «بانگ و فریاد» دقیقاً دارای ۱۰ حرف است و نمونههای مشابه و مترادف آن شامل کلماتی چون غوغا، فغان، صیحه و ولوله میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و بافت متن، از ترکیبها و واژگانی نظیر غوغای جمعی، جیغ بلند یا فریادهای اعتراضی استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عرب، واژگان متعددی برای رساندن مفهوم بلند کردن صدا هنگام سختی، زاری یا عذاب وجود دارد که صراخ و صیحه از رایجترین آنها هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزین فارسی این ترکیب شامل کلماتی چون داد و هوار، قیل و قال، فغان، خروش، غریو، شیون، ضجه، هیاهو و دادخواهی است که هر کدام مرتبهای از شدت صدا را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات مکتوب و کهن فارسی، این ترکیب به عنوان نمادی از بیقراری عاشق، تظلم و ظلمستیزی، ترس از فاجعه، یا ایجاد وضعیت اضطراری و هشدار به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بانگ و فریاد
واژه ترکیبی «بانگ و فریاد» از دو بخش اصیل فارسی تشکیل شده است؛ «بانگ» که در زبان پهلوی به صورت vāng به معنی صدا و آواز بوده و «فریاد» که در پهلوی frēyāt به معنی یاری و دادخواهی با صدای بلند است. این دو واژه در کنار هم یک ترکیب تأکیدی بسیار قوی را میسازند که رساننده بالاترین حد از خروش صوتی است.
این عبارت در فرهنگ و ادبیات فارسی همواره با مفاهیمی چون اعتراض، بیدارباش، دگرگونیهای ناگهانی یا حالات شدید روحی مانند جزع و فغان گره خورده است. اگرچه خود این ترکیب عینا در متون مقدس مانند قرآن نیامده، اما مفاهیم مترادف آن نظیر صیحه یا جئار بارها برای توصیف حالات استغاثه انسانها یا عذابهای هولناک صوتی استفاده شده است.