یعنی چه
ایدهآلیست در لغت و کاربرد عام به فردی گفته میشود که کمالطلب و آرمانخواه است و در زندگی، سیاست یا اجتماع به دنبال تحقق اصول عالی و بینقص است. در مفهوم فلسفی، به پیروان مکتب ایدهآلیسم (اصالت تصور) اطلاق میشود که ذهن، روح یا ایده را مقدم بر ماده و جهان مادی میدانند.
تلفظ
این واژه به صورت «ایدِآلیست» با کسره روی حرف «د» تلفظ میشود و از زبان فرانسوی به فارسی راه یافته است.
در جدول
پاسخ دقیق ۹ حرفی در جدول کلمات متقاطع برای این مفهوم، خود واژه «ایده آلیست» است. همچنین کلماتی مانند «آرمانگرا» و «پندارگرا» نیز به عنوان معادلهای جدولی آن کاربرد دارند.
به انگلیسی
واژه Idealist در زبان انگلیسی برای توصیف فرد آرمانگرا یا پیرو مکتب فلسفی ایدهآلیسم به کار میرود.
به فارسی
بهترین و رایجترین برگردانهای فارسی برای این واژه «آرمانگرا» و «کمالطلب» هستند. در متون تخصصی فلسفی نیز از واژههای «پندارگرا» یا «اصالتِتصوری» استفاده میشود.
نماد چیست
این مفهوم نماد رسمی و واحدی ندارد؛ اما در ادبیات نمادین و فرهنگ بصری، معمولاً با نشانههایی چون «نور» (روشنی ذهن)، «آسمان و ستاره» (اهداف بلند و دوردست) یا «تصویر پرواز پرنده به سمت خورشید» که همگی نشاندهنده کمالطلبی و نگاه فرامادی هستند، نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ایده آلیست
واژه ایدهآلیست ریشه در زبان فرانسوی دارد و در دو ساحت عمومی و فلسفی معنا پیدا میکند. در کاربرد روزمره، به شخصی گفته میشود که نگاهی کمالگرایانه به جهان دارد و همواره در جستجوی بهترین و بینقصترین حالت ممکن در کار، زندگی و روابط است. این افراد معمولاً تحت تأثیر ارزشهای والای اخلاقی و انسانی عمل میکنند و گاه در تضاد با واقعیتهای مادی قرار میگیرند.
در نگاه فلسفی، ایدهآلیست کسی است که به اصالت ذهن و ایده باور دارد و جهان مادی را فرع بر آگاهی و پدیدههای ذهنی میداند. نقطه مقابل این تفکر، رئالیستها (واقعگرایان) و ماتریالیستها (مادهگرایان) هستند که بر واقعیتهای ملموس و مادی جهان تأکید دارند.