یعنی چه
ترکیب «واضح و آشکار» برای تأکید فراوان بر نمایان بودن یک مسئله به کار میرود؛ یعنی چیزی که بهراحتی دیده یا درک میشود، هیچگونه ابهام یا پیچیدگی ندارد و نیازی به توضیح اضافی نخواهد داشت.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واضِح (با کسر ضاد) وَ آشکار (با سکون شین و کاف کشیده) در زبان فارسی متداول است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «واضح و آشکار» دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی نظیر هویدا، مبرهن، عیان و روشن نیز به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این ترکیب در زبان انگلیسی، واژههای Clear و Obvious رایجترین و دقیقترین معادلها هستند.
به فارسی
برگردان و برابرهای اصیل فارسی این ترکیب شامل کلماتی چون روشن، هویدا، پیدا، نمایان، بارز و فاش است که همگی مفهوم نبودِ پنهانکاری را میرسانند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات و نشانهشناسی، این مفهوم معمولاً با عناصری همچون «نور»، «خورشید»، «آینه صاف» یا «آب زلال» نمادپردازی میشود؛ پدیدههایی که هیچ چیزی را پنهان نمیکنند و همهچیز در آنها بهروشنی تبلور مییابد.
جمعبندی و توضیح کامل واضح و آشکار
عبارت «واضح و آشکار» یک ترکیب عطفی پرکاربرد در زبان فارسی است که از دو واژه با ریشههای متفاوت تشکیل شده است؛ واژه «واضح» ریشه عربی (از و ض ح) دارد و واژه «آشکار» یک واژه اصیل فارسی به جا مانده از پهلوی ساسانی است. همنشینی این دو کلمه در کنار هم، برای تأکید مضاعف بر حقیقت یا پدیدهای است که کاملاً عیان، مبرهن و بدون ابهام است.
این اصطلاح مترادفهای فراوانی چون هویدا، پیدا، صریح و مشخص دارد و در نقطه مقابل مفاهیمی همچون مبهم، گنگ، مخفی و مستور قرار میگیرد. در متون کهن و مذهبی مانند قرآن کریم، گرچه خودِ لفظ «واضح» مستقیماً به کار نرفته، اما واژگان هممعنی قدرتمندی مانند «مبین» و «بینات» دقیقاً همین رسالت معنایی یعنی روشنگری و هدایت آشکار را بر عهده دارند.