یعنی چه
مواثیق جمعِ مکسر کلمه «میثاق» یا «موثق» است و در لغت به معنای عهدها، سوگندها و پیمانهای غلیظ، استوار و تخلفناپذیر است که میان اشخاص یا جوامع بسته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت مَواثِیق (Mavāsiq) تلفظ میشود و تشدید ندارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، بیشتر از کلمه Covenants برای عهدهای دینی و مذهبی و از Treaties یا Pacts برای قراردادهای رسمی و سیاسی استفاده میشود.
به عربی
واژه مواثیق خود ریشه عربی دارد و جمع مکسر میثاق است. در زبان عربی برای اشاره به پیمانهای چندگانه و معاهدات رسمی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل پیمانها، عهدها، دادوستدهای استوار، پیماننامهها و دستپیمانها است.
در قرآن
خودِ شکل جمع «مواثیق» در متن قرآن نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «میثاق» (۳۰ بار) و «مَوْثِق» (۳ بار) فراوان استفاده شده است. این واژهها در قرآن به معنای عهد غلیظ و پیمان استوار میان خداوند و بندگان یا انسانها با یکدیگر (مانند پیمان ازدواج یا عهد بنیاسرائیل) به کار رفتهاند.
نماد چیست
در فرهنگ ادبی، عرفانی و حقوقی، مواثیق نماد پایبندی مطلق به اصول، وفای به عهد، پایداری زنجیر پیوندهای انسانی و عهد ازلی انسان با پروردگار (پیمان الست) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مواثیق
واژه «مواثیق» یک کلمه اصیل با ریشه عربی (و ث ق) است که به عنوان جمع مکسر «میثاق» در زبان و ادبیات فارسی کاربرد دارد. این کلمه به معنای عهدها، معاهدات و پیمانهای بسیار محکم و تخلفناپذیر است که فراتر از یک قول ساده، بار حقوقی، اخلاقی یا مذهبی سنگینی به همراه دارد.
اگرچه خود لفظ مواثیق در قرآن نیامده، اما مفرد آن (میثاق) از کلیدیترین مفاهیم قرآنی در تبیین رابطه انسان و خداوند است. در جدول کلمات و متون ادبی نیز این واژه ۶ حرفی همواره به عنوان مظهر وفاداری، تعهد محض و استواری در کلام شناخته میشود.