یعنی چه
مطلب در زبان فارسی به معنی موضوع، مسئله، جریان یا متن و محتوایی است که درباره آن بحث میشود. در گفتار روزمره نیز به نکته اصلی یا اصل حرف اشاره دارد.
مترادف
واژههایی مانند موضوع، نوشتار و قضیه نزدیکترین همپوشانی معنایی را با مطلب دارند.
متضاد
این واژه متضاد دستوری مستقیمی ندارد، اما از نظر مفهومی کلماتی مثل حاشیه (در برابر اصل مطلب) یا بیمحتوایی در نقطه مقابل آن قرار میگیرند.
هم خانواده
این کلمات همگی در ریشه سه حرفی (ط ل ب) با یکدیگر مشترک هستند.
ریشه
واژه مطلب ریشه عربی دارد و بر وزن مَفعَل (اسم مکان یا مصدر میمی) است که در اصل به معنی «جای طلب کردن» یا «آنچه مورد جستوجو و خواسته قرار میگیرد» بوده است.
جمله سازی
به انگلیسی
بسته به اینکه مطلب به معنای موضوع گفتگو باشد یا یک نوشته و مقاله، معادلهای انگلیسی آن تغییر میکند.
به عربی
خود واژه «مطلب» در زبان عربی بیشتر به معنای تقاضا و خواستار به کار میرود و برای رساندن معنای فارسی آن، از کلماتی چون موضوع یا مقال استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی سره یا برای جایگزینی دقیق، میتوان از واژههایی مانند جستار (برای متون پژوهشی)، درونمایه (برای محتوا) یا زمینه و سخن استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل مطلب
واژه «مطلب» یکی از کلمات کلیدی و بسیار پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد و از مفهوم طلب کردن و خواستن برآمده است. این کلمه در گذر زمان تطور معنایی یافته و امروزه علاوه بر معنای اصلی خود یعنی «مقصود و خواسته»، بیشتر به معنای موضوع بحث، قضیه، یا یک نوشتار و محتوای رسانهای (مانند پست وبلاگ یا مقاله) به کار میرود.
در فرهنگ عامه و اصطلاحات روزمره، ترکیب «اصل مطلب» جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نمادی برای رسیدن به جوهره پیام، حقیقت موضوع و دوری از حواشی شناخته میشود. این کلمه به دلیل روان بودن و پذیرش کامل در ساختار زبانی فارسی، نقشی محوری در انتقال مفاهیم ارتباطی و نگارشی ایفا میکند.