یعنی چه
«مولاکم» یک ترکیب عربی متشکل از واژهٔ «مولا» (به معنی سرپرست، ولی، دوست یا صاحباختیار) و ضمیر متصل «کُم» (به معنی شما) است. این ترکیب در زبان فارسی بیشتر در متون دینی، عرفانی و ادبی به معنای کسی که سرپرستی یا هدایت گروهی را بر عهده دارد استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه با فتحة ميم، سکون واو، فتحة لام همراه با الف مدی و ضمِ کاف به همراه سکون میم تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «مولاکم» به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای مفاهیمی چون «سرپرست شما» یا «صاحباختیار شما» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمه متون اسلامی و ادبی به انگلیسی، با توجه به سیاق متن از برابرهای فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و مفاهیمی همراستا با ولایت و نصرت را در این زبان افاده میکند.
در قرآن
این ترکیب در قرآن کریم در چندین آیه ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۷۸ سوره حج که میفرماید: «هُوَ مَوْلَاكُمْ ۖ فَنِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ» (او سرپرست شماست، چه نیکو سرپرستی و چه نیکو یاوری). همچنین در آیه ۱۵ سوره حدید برای آتش دوزخ به معنای سرانجام و سزاوارتر به کار رفته است: «مَأْوَاكُمُ النَّارُ ۖ هِيَ مَوْلَاكُمْ».
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، این عبارت یادآور تحت حمایت و سرپرستی خداوند بودن و تسلیم در برابر قدرت الهی است. همچنین در مباحث کلامی، اشاره به پیوند عمیق ولایت، دوستداری و رهبری معنوی میان مقتدا و پیروان دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مولاکم
واژهٔ «مولاکم» در اصل یک کلمهٔ مستقل و مفرد در زبان فارسی یا عربی نیست، بلکه یک ترکیب اصیل عربی شامل اسم «مولا» و ضمیر مخاطب جمع «کم» است که به طور گسترده به ادبیات مذهبی، عرفانی و تفسیر قرآن در زبان فارسی راه یافته است. این ترکیب به طور کلی معنای «سرپرست، ولیّ، صاحباختیار و یاور شما» را افاده میکند.
در فرهنگ اسلامی، کاربرد اصلی این واژه در اشاره به ذات باریتعالی به عنوان برترین حامی و سرپرست مؤمنان است. بررسی آیات قرآنی نشان میدهد که این عبارت مظهر توکل، پناه بردن به قدرت الهی و پیوند ناگسستنی هدایت و ولایت میان پروردگار و بندگان است، هرچند که در مواردی خاص مانند توصیف احوال دوزخیان، معنای کنایهایِ «سزاوارتر بودن» را نیز به خود میگیرد.