یعنی چه
واژه «تنوعمان» یک ساخت دستوری و ترکیب ملکی است که از واژه «تنوع» (به معنی گوناگونی) و ضمیر متصل «ـمان» (به معنیِ ما) تشکیل شده است. این اصطلاح به مجموعه تفاوتها، رنگارنگی یا ویژگیهای گوناگونِ مربوط به یک جمع، فرهنگ یا جامعه اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت تَنَوُّعِمان [tanavvo'e-mān] تلفظ میشود. حرف «و» دارای تشدید و ضمه است و حرف «ع» با کسره به ضمیر ملکی متصل میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل خود واژه «تنوعمان» با ۷ حرف است که از ترکیب اسم و ضمیر ساخته شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب ملکی، از ترکیب ضمیر مالکیت اول شخص جمع با واژههای مربوط به تکثر استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با افزودن ضمیر متصل «نا» به انتهای واژه تنوع، ترکیب «تنوعنا» ساخته میشود که دقیقاً معادل «تنوعمان» است.
در قرآن
خود واژه «تنوعمان» به دلیل داشتن ضمیر فارسی و حتی ریشه اصلی آن (ن و ع) به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مفهوم تنوع در خلقت با عباراتی چون «اخْتِلافُ أَلْسِنَتِکُمْ وَ أَلْوانِکُمْ» (تفاوت زبانها و رنگهای شما) تایید شده است.
نماد چیست
این واژه نماد پذیرش تفاوتها در یک جمع متمایز و مظهر پلورالیسم (کثرتگرایی) است. در مفاهیم بصری، «رنگینکمان» یا «منشور» که نور واحد را به رنگهای گوناگون تجزیه میکند، به عنوان نماد تنوع شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تنوعمان
واژه «تنوعمان» یک مدخل یا لغت مستقل در لغتنامههای اصیل فارسی به شمار نمیرود، بلکه یک ساخت تصریفی و دستوری است. این کلمه از ترکیب اسم مصدر عربی «تنوع» (از ریشه ن و ع) و پسوند ضمیر ملکی فارسی «ـمان» تشکیل شده و به طور دقیق معنای «تنوعِ ما» یا «گوناگونیِ ما» را میدهد.
به کار رفتن این ساختار نشاندهنده پویایی زبان فارسی در تلفیق واژگان دخیل با ارکان دستوری بومی است. معنای دقیق این واژه بسته به این که در چه جملهای قرار بگیرد مشخص میشود و میتواند به تفاوتهای فرهنگی، عقیدتی، زیستی یا فردی میان یک گروه اشاره داشته باشد.