یعنی چه
«ابن جارود» یک کلمه مستقل در لغتنامه نیست، بلکه یک عبارت ترکیبی نسبی و اسم علم عربی است که به معنای «فرزندِ جارود» میباشد. خود واژه «جارود» در لغت به معنای مرد شوم یا سال سخت و قحطیزده است.
تلفظ
این عبارت ترکیبی با کسر نون در حالت مضاف و مضافالیه به صورت «اِبنِ جارود» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان یک اسم خاص تاریخی ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای نگارش این نام خاص تاریخی از صورتهای آوانویسی شده استفاده میشود.
به ترکی
در متون و منابع تاریخی زبان ترکی، این نام به صورت İbn Cârûd نگاشته میشود.
به فارسی
معادل مستقیم و برگردان تحتاللفظی این عبارت عربی در زبان فارسی «فرزند جارود» یا «پسر جارود» است، هرچند که در متون فارسی نیز به عنوان اسم علم دستنخورده باقی میماند.
نماد چیست
از آنجا که ابن جارود یک نام خاص (علم) برای اشخاص تاریخی است، ویژگیهای کلمات معمولی مانند نماد اصطلاحی یا استعاری برای آن نامشخص و غیرقابلتعریف است؛ با این حال در نامشناسی اسلامی با راویان حدیث و کارگزاران صدر اسلام پیوند دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ابن جارود
عبارت «ابن جارود» یک واژه یا کلمه مستقل در لغتنامه نیست، بلکه یک نام خاص ترکیبی (علم) عربی است که به معنای «فرزند جارود» بوده و از ریشه لغوی (ج ر د) مشتق شده است. واژه جارود در لغت به معنای پاک کردن، تراشیدن یا سال سخت و قحطیزده است، اما در بستر تاریخ اسلام به عنوان نام اشخاص تثبیت شده است.
این نام عمدتاً به عنوان شناسنامه تاریخی چند شخصیت معروف شناخته میشود؛ از جمله منذر بن جارود عبدی از کارگزاران امام علی (ع) در منطقه اصطخر، و عبدالله بن علی نیشابوری معروف به ابن جارود که از محدثان و فقیهان بزرگ اهل سنت در قرن سوم هجری و نویسنده کتاب «المنتقى» بود. این عبارت در قرآن کریم نیامده است و به دلیل ماهیت اسم علم، فاقد متضاد یا نماد اصطلاحی است.