یعنی چه
موفور صفتی عربیالاصل در زبان فارسی است که به عنوان اسم مفعول به معنای چیزی که به حد وفور و فراوانی رسیده باشد به کار میرود. این واژه بیشتر در متون ادبی، رسمی و ترکیبات کلاسیک مانند حظ موفور (بهره فراوان) و سعی موفور (کوشش بسیار) استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه با فتح میم، سکون واو، ضم فاء و واو کشیده تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه موفور به عنوان پاسخ برای راهنماهای «فراوان»، «بسیار» یا «کامل و تمام» کاربرد دارد و طول آن ۵ حرف است.
به انگلیسی
واژگان فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم فراوانی و کمال صفت موفور هستند.
به عربی
در زبان عربی این کلمه علاوه بر معنای فراوانی، در ترکیباتی نظیر «موفور الکرامة» به معنای دارای کرامت کامل و خدشهناپذیر نیز به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی کلماتی مانند فراوان، سرشار، افزون و بسیار هستند که بار معنایی کثرت مثبت را منتقل میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، کلمه موفور به عنوان نمادی از تجلی برکت الهی، فراوانی رزق، ثروت و موفقیت کامل به کار میرود و فاقد بار معنایی منفی یا اسطورهای خاص است.
جمعبندی و توضیح کامل موفور
واژه «موفور» یک صفت و اسم مفعول عربیالاصل (از ریشه و-ف-ر) است که به طور گسترده وارد ادبیات رسمی و مکتوب زبان فارسی شده است. این کلمه برای بیان مفاهیمی چون کثرت، فراوانی، سرشار بودن و تکامل به کار میرود و معمولاً در ترکیبات بلاغی نظیر «حظ موفور» به معنای بهره وافر و کامل استفاده میشود.
از نظر ریشهای و مذهبی، این واژه صراحتاً در آیه ۶۳ سوره مبارکه اسراء در قرآن کریم به صورت «جزاءً موفوراً» آمده که در آنجا به معنای کیفری کامل، تمام و بدون نقص است. در دایره لغات فارسی، متضادهای آن کلماتی چون اندک، ناچیز و قلیل هستند و همخانوادههای مشهوری مانند وفور، وافر و توفیر دارد.
در مجموع، موفور کلمهای با بار معنایی مثبت در ادبیات است که حس برکت، کامیابی و نعمت فراوان را به مخاطب منتقل میکند و در بازیهای جدول کلمات نیز به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی شناخته میشود.