یعنی چه
در نجوم و لغت، به حالتی از کرهٔ ماه گفته میشود که زمین بین خورشید و ماه قرار میگیرد و کل سطح قابلدیدن ماه از زمین روشن و درخشان است. در ادبیات فارسی به آن بدر یا ماه شب چهارده نیز میگویند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ عبارت «ماه کامل» بسته به تعداد حروف معمولاً «ماه کامل»، «بدر» یا «ماه تمام» است.
به انگلیسی
اصطلاح استاندارد نجومی و عمومی برای این پدیده در زبان انگلیسی Full Moon است.
به عربی
در زبان عربی از واژهٔ اصیل «البدر» برای اشاره به قرص کامل ماه استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژهٔ ترکیبی Dolunay به معنای ماه پر یا همان ماه کامل است.
نماد چیست
ماه کامل در فرهنگ و ادبیات فارسی نماد زیبایی مطلق و چهرهٔ دلربای معشوق (ماه شب چهارده) است. همچنین در عرفان و فرهنگهای مختلف، نمادی از روشنایی، حقیقت آشکار شده، بلوغ، به ثمر رسیدن تلاشها و کمال معنوی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ماه کامل
ماه کامل یا بدر، یکی از زیباترین و چشمنوازترین پدیدههای نجومی است که در شبهای چهاردهم ماههای قمری رخ میدهد. در این حالت، به دلیل قرارگیری زمین میان خورشید و ماه، تمام سطح قابل مشاهدهٔ ماه روشن و به صورت دایرهای درخشان دیده میشود. در قرآن کریم نیز در آیه ۱۸ سوره انشقاق با عبارت «وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ» به زیبایی به این پدیده و تکامل نور ماه سوگند یاد شده است.
این واژه از ترکیب دو جزء «ماه» (با ریشه ایرانی باستان) و «کامل» (وامواژه عربی) ساخته شده است. ماه کامل علاوه بر جایگاه علمی خود در نجوم، جایگاه ویژهای در ادبیات، عرفان و فرهنگ عامه دارد و همواره به عنوان معیاری برای سنجش زیبایی معشوق و نمادی از روشنایی هدایتگر در دل تاریکی، کمال و بلوغ شناخته میشود.