یعنی چه
در اصطلاح علوم قرآنی و هرمنوتیک، این عبارت به سبک بیانی و ساختار تعبیراتی ویژهای اشاره دارد که فراتر از محاوره عادی بشر است و برای درک حقایق ماورای طبیعی (مانند ملک، جن، روح و قیامت) به کار میرود. برای فهم این زبان باید آیات را در کنار یکدیگر سنجید.
تلفظ
عبارت مضاف و مضافالیه و صفت است که به صورت روان و با تشدید حرف صاد در کلمه خاص تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق و ۱۱ حرفی در جدول برای این مفهوم «زبان خاص قران» است.
به انگلیسی
در متون آکادمیک و زبانشناسی دین، از این اصطلاحات برای تبیین ساختار معنایی قرآن استفاده میشود.
به عربی
این عبارات معادلهای دقیق اصطلاحی در کتب علوم قرآنی و تفسیری جهان اسلام هستند.
به فارسی
در زبان فارسی معاصر و حوزه دینپژوهی، معادلهایی چون «زبان وحی»، «لسان قرآن» و «سبک بیانی قرآن» برای اشاره به این مفهوم به کار میروند.
نماد چیست
این اصطلاح یک مفهوم علمی و نظری است و نماد مادی یا سنتی ثبتشدهای ندارد. با این حال، در هنرهای تجسمی و اسلامی، خطوط متمایز رسمالخط قرآنی یا جلوههای تجریدی نور به عنوان مابهازای بصری کلام الهی استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل زبان خاص قران
اصطلاح «زبان خاص قرآن» در دانش هرمنوتیک و علوم قرآنی معاصر، اشاره به شبکه معنایی منحصربهفرد و ساختار بیانی ویژهای دارد که خداوند برای انتقال مفاهیم بلند و حقایق غیبی به کار گرفته است. این زبان اگرچه در قالب کلمات عربی تجلی یافته، اما فراتر از لسان عرفی و محاورهای عادی بشر عمل میکند.
بر اساس این دیدگاه، ویژگیهایی همچون تبیینگری فراگیر (لسان عربی مبین) و انعطافپذیری بیانی که در آن آیات همدیگر را تفسیر میکنند (مثانی)، بستر اصلی کشف این زبان است. مفسران معتقدند برای فهم عمیق معارف قرآنی، نباید به معنای تکبعدی واژگان بسنده کرد، بلکه باید منظومه فکری و سبک ساختارگرایانه آن را مد نظر قرار داد.