یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح فقهی و حقوقی است و به این معناست که با وقوع یک شرط، گفتن یک لفظ خاص یا در یک نوع عقد مشخص، طلاق بهصورت شرعی و قانونی اتفاق میافتد و رابطه زوجیت قطع میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت فقهی به صورت اعرابگذاری شده «یَقَعُ بِهَا الطَّلَاق» است که حروف آن با دقت و طبق قواعد زبان عربی ادا میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت فقهی دقیقاً خود عبارت «یقع بها طلاق» با تعداد ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و فقهی انگلیسی، برای رساندن این مفهوم از عباراتی که نشاندهنده اجرایی شدن یا رخ دادن طلاق به واسطه یک عامل است استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود عبارت اصل عربی دارد، معادلهای تفسیری آن در فقه شامل اصطلاحاتی چون تحقق فراق یا درست بودن طلاق با آن عامل است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان فارسی این عبارت فقهی «طلاق به وسیله آن واقع میشود» یا «موجب تحقق طلاق میگردد» است که نشاندهنده نافذ بودن حکم طلاق در آن وضعیت است.
در قرآن
عبارت ترکیبی «یقع بها طلاق» به همین شکل در متن قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، ریشههای اصلی آن یعنی فعل «وقع» و کلمه «الطلاق» در آیات مختلف (مانند سوره بقره و سوره طلاق) بارها به صورت جداگانه به کار رفتهاند و این ترکیب صرفاً یک اصطلاح انتزاعی در فقه و اصول است.
جمعبندی و توضیح کامل یقع بها طلاق
عبارت «یقع بها طلاق» یک اصطلاح فقهی و حقوقی برگرفته از زبان عربی است که در ابواب نکاح و طلاق در فقه اسلامی کاربرد فراوانی دارد. این عبارت به شرایط، الفاظ یا قراردادهایی اشاره میکند که بر اساس قواعد شرعی، توانایی جاری ساختن و محقق کردن صیغه طلاق و جدایی میان زوجین را دارند.
در متون فقهی شیعه و اهلسنت، این اصطلاح معمولاً در حالت منفی یعنی «لا یقع بها طلاق» به کار میرود؛ برای مثال در بررسی عقد موقت (متعه) فقها بیان میکنند که طلاق در آن راه ندارد و جدایی صرفاً با پایان یافتن مدت یا بخشش زمان باقیمانده صورت میگیرد. همچنین در مبحث الفاظ کنایی طلاق، بررسی میشود که آیا با گفتن کلمات غیرمستقیم، طلاق واقع میشود یا خیر.