یعنی چه
این واژه در لغت به معنای «نمیدانم» است. در ادبیات به اشعاری که شاعر آنها مشخص نیست اطلاق میشود و در فلسفه، به دیدگاهی میگویند که شناخت حقیقت غایی جهان و وجود یا عدم وجود خداوند را فراتر از عقل بشر میداند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «لا» (حرف نفی) و «اَدری» (فعل مضارع متکلم وحده از ریشه دری) تشکیل شده و به صورت لادَری خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه معمولاً با تعداد حروف ۶ مشخص میشود و به مفاهیمی چون ندانمگرایی یا شاعر ناشناس اشاره دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف فرد باورمند به این دیدگاه از واژه Agnostic و برای اشاره به خود این مکتب فلسفی از Agnosticism استفاده میشود.
به عربی
ریشه این کلمه کاملاً عربی بوده و یک جمله فعلیه به معنای «نمیدانم» است که در متون فلسفی جهان عرب نیز به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
بهترین برگردانهای فارسی برای این واژه در سیاق فلسفی «ندانمگرا» یا «شکگرا» است و در سیاق ادبی و شعر، معادل واژهٔ «ناشناس» یا «بدون نام» قرار میگیرد.
نماد چیست
این مفهوم نماد باستانی واحدی ندارد؛ اما در نشانهای مدرن فلسفی، علامت سؤال متمایز یا ترکیب آن با نشان اتم باز (Open Atom) به عنوان نماد اصالت علم و ندانمگرایی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لاادری
واژه «لاادری» ریشه در زبان عربی دارد و ترکیب حرف نفی و فعل مضارع به معنای «نمیدانم» است. این کلمه در فرهنگ و ادب فارسی دو کاربرد کاملاً متمایز دارد؛ در متون ادبی و دیوانهای شعر، به اشعار یا قطعاتی که نام سرآینده و گویندهٔ آنها مشخص نیست، لاادری میگویند.
در حوزهٔ فلسفه و کلام، لاادریگری یا ندانمگرایی به مکتبی اطلاق میشود که معتقد است عقل انسان قادر به اثبات یا ابطال قطعی برخی مفاهیم ماوراءالطبیعه مانند وجود خداوند یا آغاز جهان نیست. این دیدگاه با جزمگرایی و یقینِ مطلق مرزبندی جدی دارد و معادل واژه Agnosticism در غرب است.