یعنی چه
واژه «زملة» دو معنای اصلی دارد؛ در حالت «زُمْلَة» به معنی گروه، رفقا، همسفران و اهل خانه (عیال) به کار میرود. در حالت «زُمَلَة» یا «زُمَّلَة» به شخص تنبل، ترسو، ضعیف و بددل اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه بسته به معنای آن به دو صورت تلفظ میشود: زُمْلَة (با سکون میم) برای معنای گروه و کاروان، و زُمَلَة یا زُمَّلَة (با فتح ميم یا تشدید آن) برای معنای شخص سست و ترسو.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «زملة» به عنوان یک کلمه ۴ حرفی به معنای گروه، کاروان، رفقای سفر یا شخص تنبل و ناتوان شناخته میشود.
به انگلیسی
برای معنای اول (گروه و همسفران) از واژگان Group و Companionship و برای معنای دوم (فرد ضعیف و بددل) از کلمات Coward و Lazy استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی بسته به ریشه و تلفظ آن شامل کلماتی چون گروه، رفقا، کاروان، اهل خانه، یا در وجه منفی آن به صورت سست، ناتوان، ترسو و بددل تعبیر میشود.
نماد چیست
واژه «زملة» نماد و نشانه اصطلاحی یا اسطورهای خاصی در فرهنگ فارسی و عربی ندارد و صرفاً یک لغت با کاربردهای توصیفی و لغوی است.
جمعبندی و توضیح کامل زملة
واژه «زملة» یک لغت اصالتاً عربی است که در فرهنگهای لغت کهن فارسی مانند دهخدا و ناظمالاطباء نیز راه یافته است. این کلمه بر اساس نوع تلفظ و حرکتگذاری، دو رویه معنایی کاملاً متفاوت دارد؛ در یک سو به معنای مفاهیم مثبتی چون گروه، همسفران، رفقای کاروان و اهل بیت (عیال) است و در سوی دیگر برای توصیف افراد سستعنصر، تنبل و ترسو به کار میرود.
ریشه این کلمه (ز م ل) به معنای در پی کسی رفتن یا بار سنگین بر دوش کشیدن است. گرچه خود کلمه «زملة» در قرآن کریم ذکر نشده، اما همخانواده معروف آن یعنی «المزّمّل» (به معنی جامه به خود پیچیده) نام یکی از سورههای مشهور قرآن است که به حالات پیامبر اسلام (ص) در آغاز رسالت اشاره دارد.