تلفظ
این عبارت به صورت «ضُروب (Zorūb) اَشکال (Aškāl) مُطلَقات (Motlaqāt)» با تلفظ روان و بر اساس قواعد زبان عربی در منطق اسلامی خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح منطقی دقیقا «ضروب اشکال مطلقات» است که از ۱۵ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در منطق ارسطویی غرب، به حالتهای ترکیب مقدمات Moods و به قضایای ساده و بدون جهت ارجاعی Absolute یا Categorical میگویند.
به عربی
این اصطلاح عینا از متون و منابع اصلی منطق اسلامی و فلسفه مشاء به زبان عربی وارد ادبیات منطقی فارسی شده است.
به فارسی
معادل فارسی مفهومی آن «حالتهای قیاسهای ساده» یا «صور اشکال اربعه مطلقه» است؛ یعنی بررسی ساختار ترکیب قضایای ساده بدون ورود به بحث جهات قضیه.
در قرآن
این عبارت یک اصطلاح کاملا علمی، فنی و انتزاعی در علم منطق است که قرنها پس از نزول قرآن توسط منطقدانان وضع شده و کاربرد قرآنی ندارد.
نماد چیست
در منطق صوری، این ضروب با ترکیب حروف محصورات اربعه شامل A (موجبه کلیه)، E (سالبه کلیه)، I (موجبه جزئیه) و O (سالبه جزئیه) نشان داده میشوند؛ مانند ضرب اول شکل اول که به صورت AAA نمادگذاری میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ضروب اشکال مطلقات
اصطلاح «ضروب اشکال مطلقات» یکی از مباحث پایه و بنیادین در علم منطق سنتی (ارسطویی) است. این مفهوم به بررسی حالتهای مختلفی میپردازد که از ترکیب دو مقدمه (صغرا و کبرا) در هر یک از شکلهای چهارگانه قیاس اقترانی به دست میآیند؛ مشروط بر اینکه قضایای به کار رفته در آن «مطلقه» یا همان ساده و بدون جهت (مانند ضرورت، امکان و وجوب) باشند.
از ضرب ساختاری این مقدمات از نظر کمّ (کلیت و جزئیت) و کیف (ایجاب و سلب)، در هر شکل ۱۶ حالت احتمالی به وجود میآید که در مجموع چهار شکل، ۶۴ ضرب را تشکیل میدهند. منطقدانان با تکیه بر قواعد انتاج، مشخص میکنند که کدامیک از این ضروب «منتج» (نتیجهبخش) و کدامیک «عقیم» (بینتیجه) هستند. این بحث دقیقاً در مقابل «ضروب اشکال مختلطات» قرار دارد که در آن قضایای موجهه دخیل هستند.