یعنی چه
واژهٔ تغریق یک مصدر متعدی از زبان عربی است و به عمل غرق کردن دیگری یا فرو بردن چیزی در آب به قصد نابود ساختن آن اشاره دارد. این کلمه نباید با تعریق (به معنی عرق کردن بدن) اشتباه گرفته شود.
تلفظ
این واژه به صورت فتحه روی حرف ت، سکون روی غین، و کسرهٔ کشیده روی راء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ به راهنمای «غرق کردن» یا «در آب فرو بردن»، واژهٔ پنجحرفی تغریق است.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم تغریق در زبان انگلیسی بسته به موقعیت از واژههای Drowning (غرق کردن فیزیکی) یا Submersion (فرو بردن در مایع) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این واژه شامل غرقسازی، آبافکند و فرو بردن در آب هستند. در متون فقهی و حقوقی قدیمی، این واژه معمولاً در کنار تحریق (سوزاندن) و تخنیق (خفه کردن) به کار میرود.
نماد چیست
در ادبیات و اسطورهشناسی، تغریق دو رویهٔ نمادین دارد؛ از یک سو نماد پاکسازی زمین و کیفر الهی است (مانند طوفان نوح و غرق شدن فرعونیان)، و از سوی دیگر در عرفان نماد «فنا فی الله» و استغراق کاملِ منیتِ سالک در دریای حقیقت است.
جمعبندی و توضیح کامل تغریق
واژهٔ «تغریق» یک مصدر متعدی با ریشهٔ عربی (غ-ر-ق) در باب تفعیل است که به معنای غرق کردن و گذراندن آب از سر کسی یا چیزی به کار میرود. این واژه در متون فقهی، حقوقی و تاریخی کاربرد فراوانی دارد و نماد رویارویی با کیفر یا پاکسازی است. در متون قرآنی هرچند خود این ساختار عیناً نیامده، اما مشتقات آن نظیر «الغرق» و «أغرقنا» بارها برای توصیف سرنوشت قوم فرعون و نوح استفاده شدهاند.
علاوه بر جنبههای ظاهری و فیزیکی، تغریق در ادبیات عرفانی و صوفیانه معنایی عمیق و مثبت به خود میگیرد. در این ساحت، غرق کردنِ خود در مواج معرفت و عشق الهی، نشانهای از از بین رفتن هویت مستقل و مادی انسان (فنا) و حل شدن قطرهٔ وجود در اقیانوس بیکران حق تلوقی میشود.