یعنی چه
اصرار کننده به کسی گفته میشود که با تکرار، سماجت و مداومت بر روی یک کار، خواسته یا عقیده ایستادگی میکند و به راحتی از موضع خود عقبنشینی نمینماید.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه مرکب به صورت «اِصرار کُنَندِه» است که از واژه عربی اصرار و صفت فاعلی فارسی کننده تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع برای راهنمای «اصرار کننده» معمولاً از کلماتی چون مُصِر، سمج یا پافشار استفاده میشود. خود واژه اصرار کننده دارای ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن و میزان سرسختی فرد، از صفتهای Insistent (مصر)، Persistent (مداوم و سمج) یا Adamant (تزلزلناپذیر) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از اسم فاعلهایی مانند مُصِرّ (از ریشه صرر در باب افعال) و مُلِحّ (از ریشه لحح به معنی سماجت در درخواست) استفاده میگردد.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این ترکیب شامل واژههای پافشار، ایستادگیکننده و در حالت عامیانه فرد سمج است که بر خواسته خود پافشاری میکند.
جمعبندی و توضیح کامل اصرار کننده
واژه «اصرار کننده» یک صفت فاعلی مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب اسم مصدر عربی «اصرار» (از ریشه صرر به معنی بستن و گره زدن) و پسوند فاعلی فارسی «کننده» ساخته شده است. این عبارت به فردی اشاره دارد که بر روی یک نظر، عقیده یا تقاضا مداومت میورزد و با سماجت خواستار به کرسی نشاندن آن است.
در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا و عمید، مترادفهایی همچون مُصِر، پافشار و الحاحکننده برای آن ذکر شده است. اگرچه این ترکیب دقیقاً در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه فعلی آن بارها به کار رفته که در مفاهیم قرآنی بیشتر به معنای منفی پافشاری بر گناه و کفر بدون توبه (مانند اصطلاح یصرون علی الحنث العظیم) اشاره دارد.
از نظر معنایی و نمادین، این کلمه بازتابدهنده سختکوشی یا لجاجت است و در ادبیات نوین برای تصویرسازی آن از نمادهایی مثل کوه استوار یا قفل گرهخورده استفاده میشود. این واژه در بازیهای جدول به عنوان یک هدایتگر ۱۰ حرفی با پاسخهای معادل کوتاه شناخته میشود.