یعنی چه
این اصطلاح کنایه از بیتدبیری در مدیریت و سپردن مال یا وظیفهای حساس به فردی است که صلاحیت آن را ندارد و در نتیجه باعث خرابی و نابودی آن میشود. گازر به معنای رختشوی (جامهشوی لباسهای نخی و کتان) است؛ از آنجا که شستن پوستین با آب باعث انقباض، خرابی و نابودی کامل آن میشود، سپردن پوستین به گازر تمثیلی از یک تصمیم کاملاً اشتباه و ویرانگر است.
تلفظ
تلفظ صحیح واژگان کلیدی این ضربالمثل به صورت پوُستین (pūstīn)، بَه (ba)، گازَر (gāzar) و فِرستادَن (ferestādan) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۹ حرف دارد و به عنوان پاسخ کنایههایی چون «کار را به نااهل واگذار کردن» یا «خرابی به بار آوردن از روی بیتدبیری» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده واگذاری کار به فرد نامناسب یا حتی خطرناک برای آن کار است.
به عربی
در فرهنگ و زبان عربی، این مفهوم دقیقاً معادل سپردن امانتها و مسئولیتها به افرادی است که شایستگی یا علم انجام آن را ندارند.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این کنایه شامل عباراتی چون «کار را به نااهل سپردن»، «گوشت را به گربه سپردن» و «کار را به کاردان نسپردن» است که همگی بر مفهوم بیتدبیری و عدم شایستهسالاری تأکید دارند.
جمعبندی و توضیح کامل پوستین به گازر فرستادن
اصطلاح و ضربالمثل کنایی «پوستین به گازر فرستادن» یکی از تمثیلهای دقیق در ادبیات فارسی برای توصیف عدم شایستهسالاری و بیتدبیری در مدیریت است. واژهٔ «گازر» در گذشته به معنای رختشوی لباسهای کتان و پنبهای بوده است. از آنجا که پوستین (لباس ساخته شده از پوست حیوان) در برخورد با آبِ شستشو منقبض، سفت و کاملاً نابود میشود، سپردن آن به یک گازر فرجامی جز تباهی مال ندارد. بنابراین، این مثل زمانی استفاده میشود که شخصی کار یا مسئولیتی حساس را از روی نادانی به فردی فاقد تخصص واگذار کند.
اگرچه در برخی منابع قدیمی مانند برهان قاطع معانی ثانویهای همچون عیبجویی، بدگویی یا دور کردن کبر نفسانی برای آن ذکر شده، اما کاربرد زنده و اصلی آن در ادبیات همان سپردن کار به نااهل است. این مفهوم ارزشمند ادبی، قرابت معنایی بالایی با مفاهیم اخلاقی و هدایتی همچون آیه ۵۸ سوره نساء دارد که انسانها را به ردّ امانات و مسئولیتها به اهلِ واقعی آن توصیه میکند.