یعنی چه
این واژه در لغتنامههای معتبر به معنای انجام دادن کاری یا بروز حالتی از روی خشم و ناخشنودی شدید است. غضب در اصل به غلیان و جوشش خون قلب برای انتقام تعبیر میشود و ترکیب «با غضب» حالت قیدی آن را نشان میدهد.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «با» (حرف اضافه) به همراه «غَضَب» با فتح حرف غین و ضاد است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «باغضب» است که ۵ حرف دارد. معادلهای دیگر آن شامل خشمگینانه و غضبآلود است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این حالت قیدی از واژههایی که نشاندهنده رفتار خشمگینانه هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با استفاده از جار و مجرور یا به صورت حال (قید حالت) بیان میگردد.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل خشمگینانه، با غیظ و برآشوبیده است. واژه از ترکیب «با» فارسی و «غضب» عربی ساخته شده و متضاد آن «با خشنودی» یا «با رحمت» است.
در قرآن
ریشه این واژه بارها در قرآن به کار رفته است؛ از جمله عبارت «غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» در سوره حمد و آیه ۱۵۴ سوره اعراف «وَلَمَّا سَکَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ» که به فروکش کردن خشم حضرت موسی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل با غضب
واژه «با غضب» یک ترکیب قیدی است که از حرف اضافه فارسی «با» و واژه عربی «غضب» تشکیل شده است. این اصطلاح برای توصیف حالات، رفتارها یا گفتاری به کار میرود که همراه با خشم شدید، عصبانیت و ناخشنودی عمیق رخ میدهد. در ریشهشناسی لغوی، غضب به معنای جوشش خون درون قلب به قصد انتقامجویی تعریف شده است.
در فرهنگ عامه و متون ادبی، این حالت معمولاً با نمادهایی چون آتش، برافروختگی و رنگ قرمز تصویر میشود. واژه غضب و مشتقات آن مانند مغضوب در متون دینی و قرآن کریم نیز جایگاه ویژهای دارند و برای توصیف خشم الهی یا برافروختگی پیامبران در برابر نافرمانیها به کار رفتهاند.
از نظر نگارشی و کاربرد در جدول، این کلمه ساختاری ساده دارد و مترادفهای متعددی نظیر خشمگینانه، غضبآلود و سخطآمیز در زبان فارسی برای آن یافت میشود که در مقابل مفاهیمی چون با خشنودی، با رضا و با رحمت قرار میگیرند.