یعنی چه
شیلان کشیدن در فرهنگ زبان فارسی به معنای پهن کردن سفرههای بزرگ و مجلل، اطعام عمومی، فراهم کردن غذاهای متنوع و فراوان، و پذیرایی با تشریفات از تعداد زیادی مهمان در مناسبتهایی چون جشن، ولیمه و عروسی است.
تلفظ
این ترکیب فعلی به صورت «شِیلان کِشیدَن» تلفظ میشود که واژه «شیلان» در آن مصوت بلند «ی» دارد.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «سفره عام پادشاهان» یا «اطعام بزرگ»، عبارت ۱۰ حرفی «شیلان کشیدن» یا واژه ۵ حرفی «شیلان» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این اصطلاح از عبارتهایی که به برپایی ضیافتهای مجلل اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «مدّ السِّماط» دقیقترین برگردان برای گستردن سفره بزرگان و پادشاهان است و «إطعام الطعام» مفهوم عمومی آن را میرساند.
به فارسی
برگردانها و عبارات مرادف اصیل فارسی برای این اصطلاح شامل «خوان گستردن»، «سفره انداختن»، «ولیمه دادن»، «اطعام کردن» و «مهمانی عام دادن» است.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ سنتی ایران، نماد و مظهر کرم، سخاوتمندی، برکت، شکرگزاری نعمتها و همچنین روحیه مهماننوازی همراه با تکلف و تشریفات به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شیلان کشیدن
اصطلاح «شیلان کشیدن» یکی از تعابیر کهن و ارزشمند در زبان فارسی است که ریشه در پیوندهای فرهنگی و آیینهای سفرهداری ایرانیان دارد. واژه «شیلان» در اصل یک وامواژه از زبان مغولی است که در دوره ایلخانان وارد نظام دیوانسالاری و زبان فارسی شد و به معنای سفره و طعام پادشاهان و بزرگان رواج یافت. ترکیب آن با فعل «کشیدن»، یک اصطلاح فعلی کاملاً فارسی پدید آورده است.
این عبارت در ادبیات کلاسیک و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین به معنای پهن کردن سفرههای بزرگ، اطعام عمومی و برپایی ضیافتهای پر زرق و برق برای شمار زیادی از مهمانان به کار رفته است. امروزه این واژه یادآور سنتهای اصیل مهماننوازی، دستودلبازی و برپایی سور و ولیمههای بزرگ در جامعه ایرانی است.