یعنی چه
کلمه «ادخلنی» از ریشه ثلاثی مجرد «د خ ل» ساخته شده که با رفتن به باب افعال، به صورت فعل امر «أَدْخِلْ» (وارد کن) درآمده و به ضمیر مفعولی «نِی» (من/مرا) متصل شده است. این عبارت در متون دینی و ادعیه به عنوان درخواست خاضعانه برای ورود به رحمت، بهشت یا حالتی نیکو استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه به صورت «أَدْخِلْنِي» است. همزه در ابتدای آن قطعی و مفتوح است، حرف دال ساکن، خاء دارای واجگاه مکسور، لام ساکن و در نهایت به هجای بلند «نی» ختم میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «مرا وارد کن به عربی» یا واژهای ۶ حرفی با این مفهوم، کلمه «ادخلنی» است.
به عربی
این کلمه خود ماهیت عربی دارد. همخانوادههای آن در زبان عربی شامل کلماتی چون داخل، دخول، مدخل و ادخال است. واژه «أَوْلِجْنِي» مترادف نزدیک و «أَخْرِجْنِي» متضاد مستقیم آن به شمار میرود.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، این فعل امر به صورت جملهای امری-دوعایی ترجمه میشود که معادل مستقیمی مانند «مرا وارد کن» یا «مرا درون بیاور» دارد.
در قرآن
این کلمه در قرآن کریم در قالب دعا به کار رفته است؛ از جمله در سوره اسراء آیه ۸۰: «رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ...» (پروردگارا، مرا به شایستگی وارد کن) و همچنین در سوره نمل آیه ۱۹ در دعای حضرت سلیمان: «وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ» (و مرا به رحمت خود در زمره بندگان شایستهات وارد کن).
نماد چیست
هرچند «ادخلنی» یک ساختار فعلی است و نماد بصری یا اصطلاحی خاصی در هنر ندارد، اما در فرهنگ اسلامی نمادی از تسلیم، چشمداشت به توفیق الهی و درخواست ورود به ساحت امن و بندگان صالح خدا محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ادخلنی
واژه «ادخلنی» یک فعل امر عربی از ریشه «دخل» و متعلق به باب افعال است که همراه با ضمیر مفعولی متکلم وحده به معنای «مرا وارد کن» یا «مرا داخل گردان» ترجمه میشود. این کلمه به دلیل بار معنایی خاضعانه و دوعایی خود، جایگاه ویژهای در نیایشها و متون اسلامی دارد.
در قرآن کریم، این عبارت در آیات کلیدی نظیر دعای حضرت سلیمان (ع) برای ورود به زمره صالحان و همچنین درخواست ورود و خروج صادقانه در امور (مدخل صدق) به کار رفته است. این لفظ ششحرفی در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان معادل عربی «مرا وارد کن» کاربرد دارد.
به طور کلی، این عبارت فراتر از یک ساختار صرفی و نحوی، در ادبیات عرفانی و دینی نمادی از پناه بردن به رحمت واسعه الهی، طلب هدایت و تمنای قرار گرفتن در مسیر حق و دوستی با بندگان شایسته خداوند است.