یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح و کنایه کهن در زبان فارسی است که به معنای بستن سلاح، خنجر یا کمربند به کمر (میان) به کار میرود. مجازاً به مفهوم آمادگی کامل برای جنگ، خدمتگزاری یا آغاز یک کار بزرگ است.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت فعلی به صورت «بَر مِیان داشتَن» است که در آن «میان» به معنای کمر یا وسط بدن تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع آمادگی برای رزم یا به کمر بستن سلاح، عبارت ۱۱ حرفی «بر میان داشتن» یا معادلهای آن مانند «کمر بستن» قرار میگیرد.
به انگلیسی
اصطلاح انگلیسی To gird one's loins دقیقترین معادل کنایی آن برای آمادگی است و عبارت دوم به معنای فیزیکی بستن چیزی به کمر اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی واژههای تمطق و تحزم دقیقاً به معنای بستن کمر یا شالکمر جهت آمادگی برای کار و پیکار استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای روان و امروزی این واژه در زبان فارسی شامل آماده شدن، کمر همت بستن، مهیا بودن و دامن به کمر زدن است.
جمعبندی و توضیح کامل بر میان داشتن
عبارت «بر میان داشتن» یکی از اصطلاحات اصیل، فصیح و کهن زبان فارسی است که ریشه در ادبیات حماسی و متون پهلوانی نظیر شاهنامه فردوسی دارد. واژه «میان» در این ترکیب به معنای کمر است و اصطلاحاً به عمل بستن شمشیر، خنجر یا کمربند به دور کمر اشاره میکند. در فرهنگ سنتی ایران، این کار نمادی از عیاری، وفاداری، پهلوانی و آمادگی همیشگی برای دفاع از میهن یا خدمت به شاه بوده است.
این عبارت علاوه بر معنای فیزیکی خود، کاربردی کنایی و استعاری نیز دارد که نشاندهنده عزم راسخ و مهیا شدن برای انجام یک مسئولیت سنگین یا ورود به میدان کارزار است؛ چنانکه متضاد آن را «کمر گشادن» به معنای دست کشیدن از کار و رزم میدانند.