غنوه یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل غنوه

واژه «غنوه» یک واژه اصیل با ریشه عربی (غ ن ی) است که به زبان فارسی راه یافته و در متون کهن به معنای بی‌نیازی، کفاف و توانگری به کار می‌رود. این کلمه هم‌خانواده با واژگان آشنایی چون غنی، مغتنم، مستغنی و غنا است و مفهوم عدم احتیاج به دیگری را می‌رساند.

در حل جدول‌های متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ چهار حرفی دقیق برای تعابیری همچون «بی‌نیازی» یا «توانگری» کاربرد دارد. باید توجه داشت که این کلمه با واژه تجویدی «غُنّه» (صدای تودماغی) اشتباه گرفته نشود.

اگرچه خود این واژه با همین رسم‌الخط در قرآن نیامده، اما ریشه‌های مشتق از آن بارها در کتاب آسمانی برای توصیف بی‌نیازی خداوند و بندگانش استفاده شده است.