معنی
عطشا شکل مؤنث صفت «عطشان» از ریشه عربی است که به معنای زن تشنه، زمین بیآب و در معنای مجازی به مفهوم فرد بسیار آرزومند و مشتاق به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه در زبان عربی برای توصیف جنس مؤنث در حالت تشنگی به کار میرود و در متون ادبی و عرفانی فارسی به معنای تشنگی روحی، طلب حقیقت و اشتیاق فراوان سالک استفاده میشود.
مترادف
واژههای فوق در زبان فارسی و عربی هممعنی با حالت تشنگی و اشتیاق مفرط هستند.
متضاد
در زبان عربی «ریّی» مؤنث واژه «ریان» و متضاد دقیق عطشا به معنی زن سیراب است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «عطشا» دقیقاً یک پاسخ ۴ حرفی به معنی تشنه یا مؤنث عطشان است.
به عربی
واژه عطشا اصالتاً عربی است و با رسمالخط «عطشَی» نوشته میشود.
به ترکی
معادلهای ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم تشنگی.
به فارسی
برگردان دقیق و روان واژه عطشا در زبان فارسی، کلمه «تشنه» یا عبارت ادبی «تشنهکام» است.
در قرآن
خودِ کلمهٔ «عَطشا» با این رسمالخط دقیق در قرآن کریم نیامده است؛ اما از ریشه سه حرفی آن (ع ط ش)، واژه «عَطَش» در آیه ۱۲۰ سوره توبه (...لَا یُصِیبُهُمْ عَطَشٌ وَلَا نَصَبٌ...) به معنی تشنگی به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل عطشا
واژه «عطشا» (که در اصل به صورت عطشَی نگاشته میشود) ساختار مؤنث صفت «عطشان» از ریشه سهحرفی عربی «ع ط ش» است. این کلمه در معنای لغوی به معنای زن تشنه یا زمین خشک و بیآب است و متضاد دقیق آن در زبان عربی واژه «ریّی» (به معنی زن سیراب) میباشد. در جدول کلمات متقاطع، این واژه یک پاسخ دقیق ۴ حرفی به شمار میرود.
در زبان و ادبیات فارسی، عطشا بیشتر کاربردی ادبی، عاشورایی و عرفانی دارد. در فرهنگ اسلامی، ریشه این کلمه تداعیکننده تشنگی یاران امام حسین (ع) در واقعه کربلا و نمادی از مظلومیت است. از سوی دیگر، در اشعار عرفانی، عطش و عطشا به عنوان نمادی از اشتیاق مفرط، سوز درون و تشنگی روحی سالک برای رسیدن به معشوق و لقای الهی به کار میرود که فراتر از یک نیاز جسمانی ساده است.