یعنی چه
واژه «ابکیه» یا «ابکی» در ریشه اصلی خود از زبان عربی گرفته شده و به مفهوم کسی یا چیزی است که بیشتر میگریاند، گریانتر است یا مایهٔ اندوه و تضرع میشود. این کلمه در متون ادبی و مذهبی به عنوان صفت تفضیلی کاربرد دارد.
تلفظ
در متون لغوی و عربی، این واژه با فتح همزه و سکون باء به صورت «اَبْکَیٰ» یا در ساختارهای مشابه به صورت «اَبْکِیَه» تلفظ میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، اگر به دنبال کلمهای ۵ حرفی با مفهوم گریهآورتر یا مرتبط با ریشه بکاء باشید، پاسخ دقیق آن «ابکیه» خواهد بود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که به جنبهٔ فراوانی گریه یا عامل ایجاد اشک اشاره دارند.
به عربی
این کلمه ریشهٔ اصیل عربی دارد و از فعل تفضیل مشتق شده است که در متون قرآنی نیز به کار رفته است.
به فارسی
در برگردان روان فارسی، این کلمه دلالت بر شدت حزن، اندوه، تضرع و خشوع دارد و به معنای آنچه که اشک را جاری میسازد تعبیر میشود.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ و ادبیات دینی و عرفانی، نمادی از رقت قلب، شکستگی دل، حزن مذهبی و خشوع به شمار میرود و به حالت تضرع اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ابکیه
واژه «ابکیه» ریشه در زبان عربی و مشتقات کلمه «بکاء» به معنی گریه دارد. این کلمه در اصل به صورت اسم تفضیل (أَبْکَى) به معنای گریانتر یا گریهآورتر به کار میرود و در قرآن کریم نیز در سوره نجم به عنوان فعلی که به قدرت الهی در خنداندن و گریاندن اشاره دارد، تجلی یافته است. در ادبیات عرفانی و مذهبی، این مفهوم نمادی از تضرع، خشوع و رقت قلب است.
باید توجه داشت که این لفظ در زبان فارسی نباید با واژه عامیانه و صفت «آبکی» (به معنی رقیق و بیمایه) که ریشه فارسی دارد اشتباه گرفته شود. واژه حاضر کاملاً دلالت بر مفاهیم حزنانگیز و گریهآوری دارد که در مسابقات جدول نیز به عنوان یک کلمه پنج حرفی خاص مطرح میشود.