یعنی چه
این واژه حاصلِ مصدر از «زورمند» است و به ویژگی یا کیفیت داشتن نیروی فراوان، اقتدار، صلابت و توانایی جسمی یا معنوی اشاره دارد که گاهی با اعمال فشار نیز همراه میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف زاء (زُ) و سکون روی حروف واو، راء و نون است.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۷ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهای آن نظیر قدرت، توانایی یا صلابت نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که بسته به سیاق متن (قدرت بدنی، شدت یا اقتدار معنوی) انتخاب میشوند.
در قرآن
عین این واژه فارسی در متن عربی قرآن نیست، اما در ترجمههای معتبر، آیاتی چون آیه ۷۶ سوره قصص (در وصف گروه نیرومند حامل کلیدهای گنج قارون: أُولِی الْقُوَّةِ) و آیه ۲۲ سوره مائده (در وصف قوم سرکش: جَبَّارِینَ) به زورمندی ترجمه شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و اسطورهشناسی ایرانی، زورمندی و قدرت بدنی بالا معمولاً با نمادهایی همچون «شیر»، «پیل (فیل)»، شخصیت حماسی «رستم» یا مظهر مادی «گرز گاوسار» نشان داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زورمندی
واژه «زورمندی» یک واژه کاملاً اصیل و فارسی است که ریشه در زبان پهلوی دارد. این واژه از ترکیب تکواژ «زور» به همراه پسوندهای «مند» و «ی» ساخته شده و به طور کلی بیانگر مفاهیمی چون قدرت، صلابت، استطاعت و توانمندی بالاست. در زبان عامه و ادبیات، این مفهوم همواره با مظاهر اقتدار و شجاعت همرشته بوده است.
اگرچه این کلمه اصالتاً فارسی است، اما معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی دارد و در ترجمههای قرآن کریم نیز برای توصیف اقوام یا افرادی که قدرت مادی یا جسمانی فوقالعادهای داشتهاند، به وفور استفاده شده است. بررسی نمادین آن نیز ما را به پهلوانان اساطیری نظیر رستم و حیوانات قدرتمندی چون شیر میرساند.