یعنی چه
بادره در لغت به معنای تندی، حدت، شتابزدگی و هر لغزش یا سخنی است که در حالت عصبانیت و بدون اندیشه از انسان سر بزند. همچنین به معنای سخن بدیهه، تیزی شمشیر و نخستین برگهای برآمده از گیاه (جوانه) نیز به کار میرود.
تنزلو
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بَادِرَه» (bâdare) است که در زبان فارسی به عنوان اسم مؤنثِ بادر شناخته میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «تندی و خشم»، «سخن بیتأمل» یا «جوانه گیاه»، واژه ۵ حرفی «بادره» مد نظر است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژگان Outburst برای خشم ناگهانی، Impulse برای رفتار بدون فکر و Initiative برای معنای پیشدستی به عنوان معادلهای انگلیسی استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل تندی، حدت، شتابزدگی، سخن ناگهانی (بدیهه)، زلت (لغزش) و پیشدستی است.
در قرآن
کلمه «بادره» با این ساختار در قرآن وجود ندارد؛ اما ریشه آن (بدر) در قالب کلماتی مثل «بَدر» (نام جنگ بدر) در قرآن و همچنین واژه «بادره» در احادیث و متونی مانند نهجالبلاغه (به معنی اهل خشم و غضب) دیده میشود.
نماد چیست
این واژه نماد سنتی یا فرهنگی خاصی در ادبیات عامه ندارد، اما از نظر لغوی میتواند نمادی از طغیان ناگهانی احساسات و یا جوانههای اولیه و نخستین نشانههای رشد یک گیاه باشد.
جمعبندی و توضیح کامل بادره
واژه «بادره» ریشهای عربی دارد و از ماده «بدر» به معنی سرعت و پیشی گرفتن مشتق شده است. در زبان و ادبیات فارسی، این واژه بیشتر برای توصیف حالات روحی ناگهانی، به ویژه خشم و تندی که منجر به گفتار یا رفتار بدون اندیشه میشود، به کار میرود. متون تاریخی معتبری مانند تاریخ جهانگشای جوینی از این لفظ برای اشاره به خطایا و لغزشهای ناشی از عصبانیت افراد استفاده کردهاند.
علاوه بر جنبه رفتاری، بادره در حوزه طبیعت نیز به معنای اولین جوانهها و برگهای بیرون آمده از خاک است. این کلمه پنجحرفی کاربرد زیادی در حل جدولهای کلمات متقاطع دارد و شناخت مترادفهای آن نظیر حدت، شتابزدگی و بدیهه میتواند بسیار راهگشا باشد.