معنی
واژه شکوهمند برای توصیف ویژگی، پدیده یا فردی به کار میرود که از نظر ظاهری یا باطنی دارای عظمت، بزرگی و ابهت فراوان است و جلوهای فاخر و ارزشمند دارد.
یعنی چه
این واژه صفت نسبی است و زمانی استفاده میشود که یک پدیده، بنا، رفتار یا جلوه به قدری بزرگ و تاثیرگذار باشد که در بیننده حس تحسین و احترام عمیق ایجاد کند. این کلمه برای مفاهیم کلاسیک و معمولی به کار میرود و معنای دقیق و روانی دارد.
مترادف
واژههای فوق همگی در معنای داشتن بزرگی، جلال، ابهت و متانت با شکوهمند همپوشانی معنایی دارند.
تلفظ
این کلمه از واژه فارسی «شکوه» (به صم شین) به معنی هیبت و جلال، به همراه پسوند صفتساز «ـمَند» (به فتح ميم) تشکیل شده است.
در جدول
کلمه شکوهمند دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است. در حل جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی، میتوان از واژههای مترادفی مثل باشکوه یا باعظمت نیز استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متعددی برای رساندن مفهوم شکوهمندی وجود دارد که بسته به سیاق متن (طبیعت، بنا، یا افتخار تاریخی) انتخاب میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل شکوهمند
واژه شکوهمند از اصیلترین واژههای زبان فارسی است که از ترکیب «شکوه» (به معنی عظمت و ابهت) و پسوند دارایی «ـمند» ساخته شده است. این صفت فاخر بار معنایی کاملاً مثبت و عاطفی عمیقی دارد و معمولاً در ادبیات برای توصیف جلوههای مقتدرانه طبیعت مثل قلههای بلند، بناهای تاریخی باستانی، قدرتهای برتر یا صفات و جلوههای الهی به کار میرود.
نکته ظریف املایی و معنایی این است که ریشه فارسی «شکوه» را نباید با واژه عربی «شکوى» به معنی گلایه و شکایت اشتباه گرفت. هرچند این صفت به صورت مستقیم در متن عربی قرآن نیامده، اما در ترجمههای معتبر فارسی، مترجمان آن را به عنوان بهترین معادل برای عبارت «ذو الجلال و الإکرام» جهت توصیف ذات پاک پروردگار انتخاب کردهاند.
در نمادشناسی، مفهوم شکوهمندی در حیات وحش با نمادهایی چون شیر و عقاب، و در طبیعت با خورشید تابان و کوههای استوار تصویر میشود. این واژه در جدولهای کلمات متقاطع با ۷ حرف شناخته میشود و مترادفهای آن نظیر باعظمت، باجلال و مجلل نیز کاربرد فراوانی دارند.