یعنی چه
این عبارت به معنای بسط دادن سخن، مشروحاً بیان کردن یک واقعه یا مسئله، و بازگو کردن مطلب همراه با جداسازی و تشریح دقیق بخشهای مختلف آن است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب فعلی به صورت مکسور در باء (بِ) و ساکن در فاء (تَفْ) و صاد مکسور ممدود (صیل) به همراه مصدر «گفتن» است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند شرح دادن، بسط دادن و مشروحا بیان کردن کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از افعالی استفاده میشود که مفهوم باز کردن مطلب و افزودن جزئیات را بهخوبی منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی فعل فَصَّلَ از باب تفعیل دقیقاً همین معنای مرزبندی و روشن ساختنِ بخش به بخش کلام را افاده میکند.
به فارسی
برگردانها و عبارات هممعنی فارسی آن شامل مواردی چون طوبوطویل سخن گفتن، موجز نگفتن، و بازگویی همراه با شرح و بسط کامل است.
نماد چیست
برای این ترکیب فعلی نماد باستانی یا نشانهشناختی ثبتشدهای وجود ندارد؛ اما از نظر مفهومی، یک طومار کاملاً بازشده یا کتابی گشوده با جزئیات فراوان میتواند جلوه نمادین آن باشد.
جمعبندی و توضیح کامل بتفصیل گفتن
عبارت «بتفصیل گفتن» یک ترکیب فعلی روان و پرکاربرد در زبان فارسی است که از حرف اضافه «بـ»، اسم مصدر عربی «تفصیل» (از ریشه فصل به معنی جدا کردن و مرزبندی) و مصدر فارسی «گفتن» تشکیل شده است. این واژه زمانی به کار میرود که گوینده قصد دارد تمام ابعاد، زوایا و جزئیات یک موضوع را بدون فروگذار کردن مطلبی بیان کند تا هیچگونه ابهام یا اجمالی برای شنونده باقی نماند.
در متون کهن و لغتنامههای معتبری چون دهخدا، این اصطلاح در برابر اجمالگویی و خلاصه کردن قرار میگیرد. همچنین در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی، ریشه این واژه (مانند فعل فصّلنا) به معنای روشن ساختن، جداسازی حق از باطل و بیان بخش به بخش حقایق برای درک بهتر مخاطبان استفاده شده است که اصالت زبانی و معنایی آن را نشان میدهد.