یعنی چه
واژه سکاری جمع کلمه سکران است و به افرادی اشاره دارد که به دلیل نوشیدن مسکرات، هوشیاری خود را از دست داده و در حالت بیخبری به سر میبرند.
تلفظ
این واژه در اصل عربی است و تلفظ صحیح آن با ضمه سین و الف مقصوره در پایان به صورت سُکاریٰ میباشد.
در جدول
در کلمات متقاطع، کلمه پنج حرفی «سکاری» به عنوان پاسخ برای راهنمای «مستان» یا «مخموران» استفاده میشود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از عباراتی که به حالت مستی و عدم هوشیاری اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون مستان و مخموران هستند. متضاد آن نیز واژگانی مانند هشیاران و صاحیان (پاکسران) است.
در قرآن
این کلمه در قرآن مجید به دو صورت مادی و معنوی کاربرد دارد؛ در سوره نساء از نماز خواندن در حال مستی نهی میکند و در سوره حج، هول و هراس قیامت را چنان سهمگین توصیف میکند که مردم از شدت وحشت مانند مستان به نظر میرسند در حالی که مست نیستند.
نماد چیست
در متون اخلاقی و فقهی، سکاری نماد زوال عقل، بیخبری و غفلت است. اما در ادبیات عرفانی و شعر فارسی (مانند اشعار حافظ)، این واژه تجلیبخش عارفانی است که از باده عشق الهی سرمست شده و از خودپرستی فانی گشتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل سکاری
واژه «سکاری» یک کلمه با ریشه عربی (از ماده س-ک-ر) و به معنی مستان است که در زبان و ادبیات فارسی کاربرد فراوانی دارد. این کلمه جمع مکسر واژه سکران بوده و به افرادی اطلاق میشود که به دلیل زوال موقت عقل، در حالت بیخبری قرار دارند. بررسی این واژه نشان میدهد که کاربرد آن مرزهای معنایی متفاوتی را در بر میگیرد؛ از احکام فقهی مرتبط با مسکرات گرفته تا توصیف حالات تکاندهنده روز قیامت در قرآن کریم.
علاوه بر کاربردهای دینی و قرآنی، سکاری جایگاه ویژهای در شعر و عرفان ایرانی دارد. شاعران بزرگ مانند حافظ شیرازی از این واژه برای ترسیم احوال مستانه عارفانی استفاده کردهاند که از باده تجلی و عشق حق به شوق آمده و از علایق دنیوی گسستهاند. بنابراین، معنای این کلمه بسته به متن میتواند از یک نکوهش اخلاقی تا یک ستایش عالی عرفانی متغیر باشد.