یعنی چه
تبقر در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و لسانالعرب به معنای شکافتن، گشاده شدن، ژرفشدن و توسعه و فراخی یافتن در دانش یا مال آمده است.
تلفظ
این واژه بر وزن تفعُّل تلفظ میشود و حرف «ق» در آن دارای تشدید است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با ۴ حرف خودِ «تبقر» است و به عنوان معادل میتوان از تبحر نیز استفاده کرد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده مفاهیمی چون ژرفای دانش، عمیق شدن در علم و گسترش آگاهی هستند.
به فارسی
از نزدیکترین معادلها و مترادفهای فارسی این کلمه میتوان به ژرفاندیشی، تبحر، توسعه، تکثر و گشایش اشاره کرد.
در قرآن
خود واژهٔ «تبقّر» در قرآن به کار نرفته است؛ اما همریشههای آن یعنی واژهٔ «بَقَر» و «بَقَرَة» در سورههای بقره، انعام و یوسف به کار رفتهاند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و زبانی، این مفهوم (از طریق لقب امام پنجم شیعیان، امام محمد باقر) نماد شکافتن هستهٔ دانش، توسعهٔ علم و رسیدن به حقایق ژرف است.
جمعبندی و توضیح کامل تبقر
واژه «تبقر» که از ریشه عربی «ب ق ر» در باب تفعّل ساخته شده، در اصل به معنای شکافتن و وسعت دادن به چیزی است. این کلمه در اصطلاح لغوی به معنای ژرفشدن، توسعه یافتن و فراخی در دانش یا مال به کار میرود و با مفاهیمی چون تبحر و ژرفاندیشی همپوشانی بالایی دارد.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما واژگان همخانواده آن مانند بقر و بقرة در آیات متعددی یافت میشوند. همچنین در فرهنگ اسلامی به دلیل پیوند با لقب امام محمد باقر (ع)، نمادی ارزشمند از توسعه علم، شکافتن هسته دانش و دستیابی به حقایق پنهان و عمیق جهان به شمار میرود.