یعنی چه
عبارت «دیده و شناخته» در زبان فارسی یک صفت مرکب کنایی است. این اصطلاح به کسی یا چیزی اشاره دارد که قبلاً مشاهده شده، مورد آزمایش قرار گرفته و اصالت، توانایی یا هویت او اثبات شده است. به بیان دیگر، به فرد کارآزموده و دنیادیده یا موضوعی که برای همه آشنا و مطلععنه باشد، دیده و شناخته میگویند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت واجشناسی فارسی معیار [dide va šenāxte] است که واو عطف در گویش روان معمولاً به صورت ضمه خفیف (وْ) به کلمه پیشین متصل میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این کلیدواژه با توجه به تعداد حروف، خودِ عبارت «دیده و شناخته» (۱۱ حرف) یا مترادفهای آن نظیر مجرب، مطلع و معهود است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، میتوان از واژگانی که معنای تجربه یا شهرت و آشنایی را میرسانند استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی مفهوم کنایی این واژه با اصطلاحات مربوط به عهد، شناخت و تجربه مسبوق به دانش همپوشانی دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزینهای روان این عبارت شامل واژههایی چون کارآزموده، مطلع، واقف و دنیادیده است که همگی مفهوم آگاهی همراه با تجربه را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل دیده و شناخته
عبارت «دیده و شناخته» از ترکیبات اصیل و کنایی زبان فارسی است که از دو اسم مفعولِ مصدرهای «دیدن» و «شناختن» تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات عامه و مکتوب برای توصیف افراد یا پدیدههایی به کار میرود که امتحان خود را پس دادهاند و ابهامی در اصالت، آگاهی و کارآمدی آنها وجود ندارد.
از نظر معنایی، این واژه بر خلاف ظاهر سادهاش که معنای تحتاللفظیِ «رویتشده» را متبادر میکند، بار معنایی عمیقی از تجربه، سرشناسی و مطلعبودن را به دوش میکشد و متضاد مستقیمِ اصطلاح «ندیده و نشناخته» (کاری را متهورانه یا جاهلانه انجام دادن) است.