یعنی چه
در فقه اسلامی، طهارت ترابیه به معنای پاکیزگی حاصل از خاک است که به آن تیمم میگویند. این طهارت در مواقعی که آب در دسترس نیست یا استفاده از آن برای بدن ضرر دارد، به عنوان جانشین وضو و غسل تشریع شده است.
تلفظ
این عبارت به صورت «طَهارَتِ تُرابیّه» (طَهارَتِ تُرابِیَّه) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت ۱۱ حرفی خودِ «طهارت ترابیه» است و در صورت نیاز به معادلهای کوتاهتر، «تیمم» یا «طهارت اضطراری» به کار میرود.
به انگلیسی
در متون انگلیسی اسلامی برای توصیف این نوع طهارت از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصل و ریشه عربی دارد و در کتابهای فقهی جهان اسلام به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادل فارسی دقیق این اصطلاح فقهی، «پاکیزگی به وسیله خاک» یا همان «تیمم» (خاکپاکی) است که به عنوان جایگزین وضو و غسل شناخته میشود.
در قرآن
عین عبارت «طهارت ترابیه» در قرآن نیامده، اما حکم و دستور فقهی آن (تیمم) در آیه ۶ سوره مائده و آیه ۴۳ سوره نساء با عبارت «فَتَیَمَّمُوا صَعِیداً طَیِّباً» صریحاً بیان شده است. همچنین کلمه «تراب» به معنی خاک ۱۷ بار در قرآن ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل طهارت ترابیه
طهارت ترابیه یک اصطلاح فقهی و حقوقی در اسلام است که به معنای پاکیزگی و کسب آمادگی معنوی برای عبادات به وسیله خاک، ریگ یا کلوخ پاک است. این نوع طهارت که در زبان عامه به آن «تیمم» میگویند، در دسته طهارتهای اضطراری و بدلی جای میگیرد؛ به این معنا که تنها در صورت عدم دسترسی به آب یا وجود موانع پزشکی و شرعی برای استفاده از آب (طهارت مائیه)، جایگزین وضو یا غسل میشود.
این اصطلاح از دو واژه عربی «طهارت» به معنی پاک شدن و «ترابیه» به معنی منسوب به خاک (تراب) تشکیل شده است. در دیدگاه عرفانی و اخلاقی، طهارت ترابیه افزون بر جنبه تکلیفی، نمادی از تواضع محض و فروتنی انسان در پیشگاه خداوند است، چرا که فرد ارزشمندترین بخش بدن خود یعنی پیشانی را بر خاک میساید و منشأ آفرینش خویش را به یاد میآورد.