یعنی چه
این عبارت ترکیبی از دو فعل عربی است و به معنای آن است که انسان در مواجهه با ناگواریها، مصائب یا آزار و اذیت مردم، ابتدا شکیبایی و خویشتنداری پیشه کند و در مرتبه بعد، از خطای طرف مقابل چشمپوشی کرده و او را مورد عفو و بخشش قرار دهد. این مفهوم نشاندهنده اوج پختگی روحی و تسلط بر نفس است.
تلفظ
تلفظ این عبارت در متن قرآن کریم به صورت افعال ماضی صَبَرَ (Sabara) به معنای صبر کرد، وَ (Wa) به عنوان حرف عطف، و غَفَرَ (Ghafara) به معنای بخشید و پوشاند است. در زبان فارسی گاه به صورت سکون دار نیز خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این کلید واژه قرآنی برابر با خود عبارت «صبر وغفر» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم ترکیبی، از واژگان مربوط به بردباری و عفو استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این عبارت شامل «شکیبایی و عفو»، «خویشتنداری و چشمپوشی»، «حلم و بردباری» و «خودداری و بخشش» است.
در قرآن
این عبارت عینا در آیه ۴۳ سوره شوری آمده است: «وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ»؛ یعنی هر کس شکیبایی ورزد و از خطای دیگران درگذرد، این کار از ارادههای استوار و کارهای بزرگ است.
نماد چیست
این ترکیب در فرهنگ اسلامی نماد بلوغ روحی، بلندنظری انسان مقتدر و تسلط کامل بر نفس اماره است. بخشش پس از تحمل آزار، بالاترین درجه حلم و نشانه قدرت اخلاقی فرد به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل صبر وغفر
عبارت قرآنی «صبر و غفر» تجلیبخش یکی از عالیترین و سختترین مراتب اخلاق انسانی و الهی است. این مفهوم ترکیبی، تنها به تحمل منفعلانه سختیها یا آزار دیگران بسنده نمیکند، بلکه گام را فراتر نهاده و فرد را به عفو، گذشت و مدفون ساختن کینهها دعوت میکند. در واقع، صبر زمینهساز کنترل خشم است و غفران، نقطه پایانی بر چرخه انتقامجویی در جامعه میگذارد.
بر اساس آموزههای وحیانی، این رفتار برخاسته از ضعف نیست، بلکه نشانه «عزمالامور» یعنی ارادهای پولادین و شهامتی اخلاقی است که تنها انسانهای بزرگ و به بلوغ رسیده به آن دست مییابند. فرد با انتخاب این مسیر، بر شاهراه تسلط بر نفس قدم میگذارد و پیوندهای اجتماعی را بر پایه رحمت و بزرگمنشی استوار میسازد.