یعنی چه
لطیفمزاج در لغت به کسی گفته میشود که طبعی نازک، ملایم و احساساتی ظریف دارد. این ویژگی هم میتواند جنبه روحی داشته باشد (مانند روحیه شاعرانه و زودرنج) و هم جنبه جسمی در طب سنتی (بدنی ظریف که سریع از عوامل بیرونی مانند آبوهوا اثر میپذیرد).
تلفظ
این واژه از دو بخش «لَطیف» (به فتح لام) و «مِزاج» (به کسر میم) تشکیل شده است که در ترکیب به صورت لَطیفمِزاج خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش با توجه به تعداد حروف، خود واژه «لطیف مزاج» (۸ حرف) یا واژههای مشابهی چون «نازک طبع» و «حساس» است.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از عباراتی که به حساسیت روح یا ملایمت رفتار اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و مترادفهای فارسی این واژه شامل نازکطبع، ظریفطبع، ملایم، خوشخو و رقیقالقلب هستند که همگی بر ظرافت سرشت دلالت میکنند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، واژههایی چون گلبرگ، نسیم بهاری یا شیشه به عنوان نماد مادیِ طبع لطیف به کار میروند؛ چرا که با کمترین تندی و فشاری آزرده یا شکسته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل لطیف مزاج
واژه «لطیفمزاج» یک صفت مرکب عربی-فارسی است که از ترکیب «لطیف» (به معنی نرمی و ظرافت) و «مزاج» (به معنی طبع و سرشت) ساخته شده است. این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات ما کاربردی دوگانه دارد؛ گاه در طب سنتی برای توصیف افرادی با بنیه جسمی ظریف و تأثیرپذیر به کار میرود و گاه در اخلاق و ادبیات، نشاندهنده انسانهایی با روحیه رقیق، شاعرانه، مهربان و در عین حال زودرنج است.
اگرچه خود این ترکیبِ مرکب در قرآن کریم نیامده، اما واژه «لطیف» به تنهایی بارها به عنوان یکی از صفات خداوند برای بیان مهر و باریکبینی پروردگار ذکر شده است. در مجموع، این واژه جلوهای از زیبایی، آرامش و حساسیت را در ساختار زبان فارسی به نمایش میگذارد.