یعنی چه
تارت در دنیای امروز به نوعی شیرینی یا دسر پایهدار گفته میشود که روی آن باز است و با انواع کرم، میوه یا مواد غذایی پر میشود. اما در متون کهن فارسی، این کلمه مخفف واژه عربی «تارة» بوده و به معنی یک مرتبه، یک دفعه یا گاهی اوقات استفاده میشده است.
تلفظ
این واژه در هر دو کاربرد مدرن و کهن خود به صورت ساکن در حرف پایانی یعنی (تارت - tārt) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر به عنوان نوعی شیرینی یا دسر فرنگی پرسش شود، پاسخ تارت است. همچنین در ادبیات کهن به عنوان هممعنی دفعه و نوبت کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Tart دقیقاً اشاره به این نوع شیرینی دارد که ریشه آن به واژه فرانسوی Tarte و لاتین قرون وسطی بازمیگردد.
به عربی
امروزه برای شیرینی همان واژه تارت استفاده میشود. ریشه ادبی و کهن آن نیز از «تارة» عربی گرفته شده که در قرآن کریم نیز به صورت «تَارَةً أُخْرَى» (بار دیگر) به کار رفته است.
به فارسی
معادل دقیقی در فارسی امروزی برای نوع شیرینی آن وجود ندارد و از همان وامواژه استفاده میشود، اما گاهی به آن کیکچه یا پای میگویند. در بخش ادبی نیز با واژگانی چون بار، نوبت و دفعه هممعنی است.
نماد چیست
تارت در فرهنگ مدرن و آشپزی، نمادی از ظرافت، هنر قنادی فرانسوی و آراستگی دسرها به شمار میرود. این واژه در اساطیر نماد خاصی ندارد.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Tart در زبان انگلیسی علاوه بر نام این دسر معروف، در جایگاه صفت به معنای ترشمزه، ملس و در مفهوم مجازی به معنای کنایهآمیز، تند و تیز یا بداخلاق نیز به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اسم تارت
واژه «تارت» یک کلمه با دو هویت کاملاً مجزا در زبان فارسی است. در کاربرد نخست و امروزی، این واژه یک وامواژه فرانسوی (Tarte) در صنایع غذایی است که به نوعی شیرینی یا دسر خوشطعم با پایهای از خمیر ترد و لایهای از میوه یا کرم اشاره دارد و امروزه طرفداران زیادی در سراسر جهان دارد.
در کاربرد دوم که جنبه ادبی و کهن دارد، این واژه مخفف کلمه عربی «تارة» است. در دیوانهای شعر و متون قدیمی فارسی، شاعران و نویسندگان از تارت به معنای یک بار، دفعه، نوبت و کرّت استفاده میکردند که ریشه آن در قرآن کریم نیز به صورت «تارةً» به معنی مرتبه یافت میشود.