یعنی چه
الحدود جمع واژه «حد» است. این کلمه در لغت به معنای مرزها، محدودهها، فاصل و حائل میان دو چیز است که مانع اختلاط آنها میشود. در اصطلاح حقوقی و فقه اسلامی، به مجازاتها و کیفرهای مشخص شده از سوی شریعت (مانند حد سرقت، زنا و غیره) گفته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت اَلْحُدود تلفظ میشود که در آن حرف حاء و دال اول دارای ضمه هستند و واو به صورت کشیده خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ به این عبارت دقیقاً خودِ ترکیب «الحدود عربی» است که از ۱۰ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به کاربرد لغوی از واژگان Borders یا Limits استفاده میشود و برای اشاره به اصطلاحات حقوق اسلامی، عبارات Hudud یا Legal punishments به کار میرود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و جمع واژه «حد» است و در زبان مبدأ نیز به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی این کلمه شامل مرزها، ثغور، محدودهها، احکام، قوانین، کیفرها و مجازاتها است. ریشه آن از ثلاثی مجرد (ح د د) به معنای منع کردن و بازداشتن بوده و همخانوادههای آن حد، محدود، محدوده، حدید و تحدید هستند.
در قرآن
واژه حدود در قرآن کریم ۱۴ بار و همواره به صورت مضاف در عبارت «حُدُودُ اللَّهِ» (مرزهای الهی) به کار رفته است. بر خلاف باور عموم، کلمه حدود در قرآن به معنای مجازاتهای تنبیهی فقهی نیست، بلکه دقیقاً به معنای مرزهای احکام، قوانین حلال و حرام و تکالیف الهی است که انسان نباید از آنها تجاوز کند.
جمعبندی و توضیح کامل الحدود عربی
واژه «الحدود» یک واژهٔ اصیل عربی است که به زبان فارسی نیز وارد شده است. این کلمه در اصل جمعِ واژهٔ «حَدّ» بوده و در لغت به معنای مرزها، محدودهها و حائل میان دو چیز است که مانع اختلاط آنها میشود. ریشه این کلمه به معنای منع کردن و بازداشتن است.
این واژه کاربرد دوگانهای دارد؛ در اصطلاح فقهی و حقوقی به مجازاتها و کیفرهای معین شرعی اشاره دارد، در حالی که در قرآن کریم ۱۴ بار به صورت «حدود الله» به کار رفته و دقیقاً به معنای مرزهای احکام و قوانین الهی است، نه مجازاتهای تنبیهی. نماد این واژه در رویکرد حقوقی ترازو و چکش دادگاه، و در رویکرد جغرافیایی خطوط مرزی است.