پی فکندن یعنی چه؟ تلفظ، ترجمه به انگلیسی و در حل جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل پی فکندن

واژه «پی فکندن» یک مصدر مرکب اصیل و فصیح در زبان فارسی است که از ترکیب «پی» (به معنی شالوده و بنیان) و «فکندن/افکندن» (به معنی قرار دادن یا انداختن) ساخته شده است. این اصطلاح در اصل به معنای حفر زمین و چیدن نخستین سنگ‌ها و پایه‌های یک عمارت است، اما در مفهوم استعاری به هر نوع آغازگری هوشمندانه، تأسیس نهادهای ماندگار و خلق آثار بزرگ ادبی و فرهنگی اطلاق می‌شود.

این واژه در فرهنگ و ادبیات ایرانی، نمادی از آینده‌نگری، اصالت و ماندگاری است. مشهورترین کاربرد نمادین این واژه در شعر پرآوازه حکیم ابوالقاسم فردوسی تجلی یافته است، آنجا که می‌سراید: «پی افکندم از نظم کاخی بلند / که از باد و باران نیابد گزند»؛ در این بیت، فردوسی زنده کردن زبان فارسی و خلق شاهنامه را به بنا کردن کاخی استوار تشبیه کرده که پی و شالوده آن بسیار محکم ریخته شده است.