یعنی چه
ملاقات کننده به فردی گفته میشود که به قصد دیدن، احوالپرسی یا عیادت از کسی، به محل حضور او (مانند خانه، بیمارستان یا محل کار) میرود. این واژه مفهوم زائر، مهمان یا بازدیدکننده را در خود دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب واژگانی به صورت «مُلاقات کُنَنده» است که از دو بخش عربی (ملاقات) و فارسی (کننده) تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «ملاقات کننده» بسته به تعداد حروف تعیینشده، میتوان از واژههایی چون دیدارکننده، عیادتکننده، زائر یا خودِ عبارت «ملاقات کننده» با ۱۱ حرف استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین واژه برای انتقال این مفهوم Visitor است. واژههای تخصصیتر یا قدیمیتر مانند Visitant و Caller نیز در بافتارهای خاص به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از واژه «زائر» (به معنی دیدارکننده) یا «ملتقی» (بر اساس ریشه لقی) استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل و رایج فارسی برای این عبارت شامل واژههایی مانند دیدارگر، دیدارکننده و در بافتارهای خاص، عیادتکننده یا بازبین است.
جمعبندی و توضیح کامل ملا قات کننده
عبارت «ملاقات کننده» یک اسم فاعل ترکیبی (ترکیب وصفی) در زبان فارسی است که از واژه عربی «ملاقات» (از ریشه لقی در باب مفاعله به معنی روبرو شدن) و پسوند فاعلساز فارسی «کننده» تشکیل شده است. این اصطلاح برای توصیف فردی به کار میرود که به قصد عیادت، گفتگو یا انجام یک دیدار رسمی و غیررسمی به نزد فرد دیگری میرود.
در فرهنگ لغات و کاربردهای روزمره، واژههایی چون دیدارکننده، مهمان، زائر و عیادتکننده به عنوان مترادفهای اصلی آن شناخته میشوند. همچنین در متون مذهبی و قرآنی، اگرچه خود این ترکیب فارسی وجود ندارد، اما مشتقات عربی همخانواده آن مانند «مُلاقُو رَبِّهِمْ» به معنای ملاقاتکنندگان پروردگار به چشم میخورد.