یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی به معنای متراکم شدن ابرها در آسمان، مه گرفتن محیط یا تیره و تار شدن هوا به دلیل گرد و غبار (مانند میدان جنگ) به کار میرود.
تلفظ
واژه «میغ» با فتح مِیم (مَیغ) تلفظ میشود و به معنای ابر یا مه است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ «میغ بستن» یا معادلهایی چون «ابر بستن» است.
به انگلیسی
برای توصیف این حالت در زبان انگلیسی از عباراتی که به پدید آمدن ابر و مه اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم ابری شدن هوا را با تَغیُّم و حالت مهآلود را با ضباب بیان میکنند.
نماد چیست
در ادبیات سنتی فارسی، میغ بستن کنایه و نمادی از اندوه، تاریکی و حائل شدن میان عاشق و معشوق (پوشانده شدن رخ ماه و خورشید) است. در ادبیات حماسی نیز به گرد و خاک برخاسته در میدان نبرد اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل میغ بستن
اصطلاح اصیل و کنایی «میغ بستن» ریشه در زبان پهلوی و پارسی میانه دارد و واژه «میغ» در اوستا به صورت maēga به معنی ابر آمده است. این عبارت در ادبیات فارسی کاربردی دوگانه دارد؛ از یک سو در اشعار غنایی جلوهای از دلتنگی، غبار اندوه و مانعی بر سر راه تماشای معشوق (مانند پنهان شدن ماه پشت ابر) است و از سوی دیگر در شعر حماسی، به تصویرسازی فضای مهیب جنگ کمک میکند.
شاهدی بر این مدعا شعر حکیم فردوسی در شاهنامه است که فضای پر از گرد و غبار نبرد را با تعبیر «آسمان بست میغ» به زیبایی توصیف میکند. اگرچه خود این ترکیبِ فارسی در قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم معادل آن مانند «غمام» و «سحاب» در آیات الهی برای اشاره به ابرهای متراکم به کار رفتهاند.