یعنی چه
مکرمت در لغت به معنای داشتن کرم، خلق و خوی نیکو و گرامی داشتن دیگران است. این واژه برای توصیف رفتارهای بزرگوارانه و بخششهای بیمنتها به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی به صورت مَکرُمَت (makromat) است که ریشه در ساختار اسم مصدر عربی آن دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه ۵ حرفی «مکرمت» معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون بزرگواری، کرم یا جوانمردی میآید.
به انگلیسی
این کلمات بهترین معادلها در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بخشش بزرگوارانه و شرافت اخلاقی پنهان در مکرمت هستند.
به عربی
واژه مکرمت در اصل از ماده «ک-ر-م» در زبان عربی گرفته شده و شکل جمع آن یعنی مکارم (مانند مکارم اخلاق) بسیار پرکاربرد است.
به فارسی
نزدیکترین برگردانها و جایگزینهای اصیل این واژه در زبان فارسی، کلماتی مانند فتوّت، مردمی و رادمردی هستند که همگی به ابعاد اخلاقی انسان اشاره دارند.
نماد چیست
مکرمت مظهر و نماد بیرونی خاصی در اساطیر یا فرهنگ عامه (مانند حیوان یا شیء) ندارد؛ بلکه خود به عنوان نماد و مظهر عالیترین صفات انسانی و اخلاقی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مکرمت
واژه مکرمت یکی از مفاهیم عمیق اخلاقی در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در فرهنگ اسلامی و عربی دارد. این کلمه فراتر از یک بخشش ساده، به نوعی از جوانمردی و ایثار اشاره دارد که از روح بزرگ و بزرگوارانه یک انسان سرچشمه میگیرد. در لغتنامهها معادلهایی چون فتوّت، کرامت و رادمردی برای آن ذکر شده و متضاد آن لئامت یا همان پستی و بخل است.
در ادبیات کلاسیک فارسی، شاعران بزرگی نظیر مسعود سعد سلمان این واژه را در ستایش بزرگان و در کنار واژههایی مثل مرتبت و حشمت به کار بردهاند. اگرچه خود این ساختار دقیقاً در قرآن نیامده، اما همخانوادههای سرشناس آن مانند «مُکَرَّمَة» و «مُکْرَمُونَ» بارها برای توصیف فرشتگان، کتب آسمانی و بندگان گرامی خدا استفاده شده است که اصالت معنوی این مفهوم را نشان میدهد.