یعنی چه
واژه بپرهیزید فعل امر جمع از مصدر پرهیزیدن (پرهیز کردن) است که به معنای دوری گزیدن، اجتناب کردن و پارسایی پیشه کردن به کار میرود. در متون کهن فارسی این واژه گاهی به مفهوم حفاظت، خویشتنداری و نگهداری کردن از چیزی نیز استعمال شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت مجهول یا معلوم روان بَپْرهیزید (baparhizid) قرائت میشود. از نظر ساختاری، حرف اول مفتوح، حرف دوم ساکن و بقیه بخشها بر اساس قواعد فعل امر مخاطب جمع تلفظ میگردند.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع کلمات به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «دوری کنید»، «حذر کنید» یا «خودداری نمایید» کاربرد دارد و تعداد حروف آن دقیقاً ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم امر به پرهیز و دوری مخاطبان از افعالی مانند Avoid (اجتناب کردن) یا Abstain (خودداری کردن) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال امر جمع مخاطب نظیر اِجْتَنِبُوا و اِحْذَرُوا دقیقترین برگردان برای این واژه هستند که در آیات متعددی از قرآن کریم نیز به کار رفتهاند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای امر کردن به دوری جستن و احتیاط در برابر یک امر، از افعال Sakının و Kaçının استفاده مینمایند.
جمعبندی و توضیح کامل بپرهیزید
واژه «بپرهیزید» یک فعل امر جمع اصیل است که ریشه در زبان پهلوی (فارسی میانه) و کلمه parihēz دارد؛ مفهومی که از دیرباز به معنای دور ایستادن، خودداری و مراقبت هوشمندانه بوده است. این کلمه مخاطبان را به مصونسازی خود و جامعه از آسیبها، گناهان و خطرات دعوت میکند و نقشی کلیدی در ادبیات اخلاقی و اندرزنامههای پارسی ایفا مینماید.
در فرهنگ اسلامی و ترجمههای معتبر قرآنی، این واژه رساترین معادل برای فعل امر «اجتنبوا» (مانند آیه ۱۲ سوره حجرات برای دوری از گمان بد) به شمار میرود. گرچه برای خود این فعل نماد مادی مستقیمی وجود ندارد، اما مفهوم مصدر آن یعنی پرهیزکاری و تقوا، همواره با نمادهایی ارزشمند همچون سپر محافظت یا جامه پاک و منزه (لباسالتقوی) در ادبیات منظوم و منثور ایرانزمین تجلی یافته است.