یعنی چه
این اصطلاح کنایه از وضعیتی است که در آن کار، وظیفه یا سرمایهای به دلیل ناآشنایی و عدم تخصص شخص تحویلگیرنده، در حال تلف شدن و نابودی است. ریشه آن به این بازمیگردد که گازر (لباسشوی) با کوبیدن و شستن زیاد جامه، باعث سفت شدن، جمع شدن و از بین رفتن پوستین (پوشاک چرمی و پشمی) میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «پوستین (pūstīn) به (be) گازُر (gāzar) داشتن (dāštan)» است که در آن واژه گازر به معنای رختشوی میباشد.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «پوستین به گازر داشتن» است که دقیقاً ۱۷ حرف دارد. از اصطلاحات مشابه میتوان به «کار را به نااهل سپردن» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل کلمهبهکلمه وجود ندارد، اما از نظر مفهومی کنایههای فوق نشاندهنده قرار دادن فرد در جایگاه نامناسب یا سپردن دارایی به دست مایهٔ اتلاف آن است.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم کنایی، از عبارت مضمونی واگذاری امور به افراد فاقد صلاحیت و نااهل استفاده میشود.
به فارسی
عبارتهای مترادف و هممعنی در زبان فارسی شامل «پوستین به گازر دادن»، «کار را به نااهل سپردن» و در اصطلاح عامیانه «گوشت را به گربه سپردن» است که همگی به ضایع شدن کار اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل پوستین به گازر داشتن
اصطلاح و کنایه زیبای «پوستین به گازر داشتن» ریشه در مشاغل و فرهنگ عامه ایران قدیم دارد. پوستین لباسی گرانقیمت از پوست پشمدار حیوانات است که نیاز به مراقبت خاصی دارد، در حالی که «گازر» یا همان رختشوی سنتی، جامهها را با کوبیدن مداوم روی سنگ و شستشوی شدید تمیز میکرد. سپردن پوستین به گازر، به دلیل ناسازگاری روش کار گازر با بافت پوستین، قطعاً به خرابی و نابودی چرم آن منجر میشد.
این عبارت در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار انوری و سنایی) به عنوان نمادی از عدم تخصصگرایی، تباهی سرمایه به دست جاهل و واگذاری مسئولیتها به افراد نابلد به کار رفته است. در زندگی امروز نیز این ضربالمثل کنایهای رسا از مدیریت نادرست و سپردن امور حساس به افراد فاقد صلاحیت است.