یعنی چه
مسلولی یک حاصلمصدر در زبان فارسی است که به کیفیت، حالت یا چگونگی بیمارِ سل بودن (مسلول بودن) اشاره دارد. این واژه در متون کهن پزشکی و ادبی برای توصیف رنج، نحافت و آزار ناشی از بیماری سل یا دق به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت مَسلولی (mas-loo-li) تلفظ میشود؛ حروف م و س مفتوح و ساکن، ل اول مضموم به همراه واو مدی، و ل دوم مکسور به همراه یای مصدری است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «حالت بیمار سلی» یا «ابتلا به دق»، واژه ۶ حرفی مسلولی به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم حاصلمصدر مسلولی از اصطلاحات مربوط به وضعیت بیماری سل استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و واژههای جایگزین فارسی برای مسلولی شامل سلداری، بیماری دق، مصدوریت و حالت سلزدگی است که همگی بیانگر رنجور بودن از این بیماری هستند.
نماد چیست
خود واژه مسلولی نماد خاصی ندارد، اما در ابعاد بینالمللی و پزشکی، نماد مبارزه با سل و حمایت از مسلولین، «صلیب دو دوسه» به رنگ قرمز است که از سال ۱۹۰۲ میلادی تثبیت شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مسلولی
واژه مسلولی یک حاصلمصدر ترکیبی در زبان فارسی است که از صفت مفعولی عربی «مسلول» (گرفته شده از ریشه س-ل-ل) به همراه «ی» مصدری فارسی ساخته شده است. این کلمه به طور دقیق به معنای حالت، کیفیت و چگونگی ابتلا به بیماری سل یا همان بیماری دق در طب سنتی است. در ریشهشناسی این واژه آمده است که ماده اصلی آن به معنی بیرون کشیدن است، اما در اصطلاح پزشکی به دلیل تحلیل رفتن و تراشیده شدن بدن بیمار، به این وضعیت مسلولی گفتهاند.
این واژه اگرچه امروزه در گفتوگوهای روزمره پزشکی جای خود را به عباراتی مانند «ابتلا به سل» داده است، اما همچنان در متون ادبی، تاریخ پزشکی و به ویژه در طراحی جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک لغت اصیل و دقیق کاربرد دارد. در فرهنگهای لغت شاخص نظیر دهخدا نیز این واژه به عنوان نشانه رنجوری و ناخوشی ناشی از سل ثبت شده است.
از نظر نمادشناسی، مجامع بهداشتی جهان برای آگاهیبخشی درباره این وضعیت و حمایت از مبتلایان، از صلیب سرخرنگ لورن (دو دوسه) استفاده میکنند. همچنین در متون دینی، همخانوادههای این واژه مانند سلاله (به معنی چکیده یا نطفه) کاربرد دارند، هرچند خود واژه مسلولی جنبه اصطلاحیِ پزشکی و ساختار زبانی پسینی دارد.