یعنی چه
اسکنت یک اصطلاح تخصصی در حوزه مالی و بانکی است و به فرآیندی اطلاق میشود که در آن، دارنده یک سند مالی مدتدار (مانند چک، سفته یا بروات) تصمیم میگیرد آن را پیش از رسیدن تاریخ سررسید، به شخص دیگری (معمولاً بانک) واگذار کند و در مقابل، وجه نقد دریافت نماید. در این فرآیند، بانک یا خریدار مبلغی را به عنوان کارمزد و نرخ ریسک از ارزش اسمی سند کسر میکند و مابقی را به صورت نقد میپردازد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اِسکُنت (Es-kont) یا اِسکونت تلفظ میشود و از زبان فرانسوی وام گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «تنزیل یا نقد کردن چک پیش از موعد» از واژه ۵ حرفی «اسکنت» استفاده میشود.
به انگلیسی
در متون اقتصادی انگلیسی، این پدیده تحت عنوان دیسکانت یا تنزیل بروات شناخته میشود.
به عربی
در بانکداری و فقه اسلامی، این عمل را خَصم یا تنزیل اوراق تجاری مینامند.
به فارسی
معادلهای دقیق و مصطلح این واژه در زبان فارسی، «تنزیل کردن» و در حقوق و فقه اسلامی «خرید دِین» نام دارد که به معنای خریدن بدهیِ مدتدار به قیمتی کمتر و نقد است.
نماد چیست
اسکنت یک مفهوم و فرآیند عملکردی در بازار مالی است و برخلاف عناصر شیمیایی یا مفاهیم ستارهشناسی، دارای نماد یا علامت اختصاری جهانی نیست.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه اسکنت ریشه در زبان فرانسوی دارد و از کلمه Escompte (مشتق از مصدر Escompter) وارد ادبیات مالی ایران شده است. ریشه قدیمیتر آن نیز به واژه ایتالیایی Sconto بازمیگردد که در تمام این زبانها مفهوم کسر کردن، تخفیف دادن و نقد کردن زودهنگام بروات تجاری را افاده میکند. امروزه در بانکداری بینالمللی این مفهوم با نرخ دیسکانت (Discount Rate) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اسکنت
واژه اسکنت (یا اسکونت) یک اصطلاح کاملاً تخصصی در امور مالی، بازرگانی و بانکی است که ریشه در زبان فرانسوی دارد. این واژه به فرآیند نقد کردن اسناد تجاری مدتدار مانند چک و سفته، پیش از فرا رسیدن تاریخ سررسید آنها اشاره میکند. در این سازوکار، دارنده سند به دلیل نیاز فوری به نقدینگی، حاضر میشود مبلغی از ارزش اسمی چک یا سفته خود را به عنوان نرخ تنزیل یا کارمزد به بانک یا شخص خریدار واگذار کند و اصل پول را زودتر تحویل بگیرد.
در ادبیات حقوقی، فقهی و بازار سنتی ایران، به این کار «تنزیل کردن» یا «خرید دِین» گفته میشود. با وجود اینکه عملیات اسکنت شباهتهایی به دریافت سود دارد، اما در فقه اسلامی تحت شرایط خاص و ضوابط خرید دِین، سازوکار قانونی و شرعی متفاوتی برای آن تعریف شده است تا از ربا تمایز یابد.