یعنی چه
ترکیبی وصفی با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای ابری است که باران میباراند. واژه سحاب به معنی ابر و ممطر به معنی بارانزا است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت فتحه روی سین و حاء در کلمه اول (سَحاب) و ضمه روی میم اول و کسره روی طاء در کلمه دوم (مُمطِر) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند غمام، مزن، صیب یا عارض نیز به عنوان هممعنی کاربرد دارند، اما پاسخ دقیق هشت حرفی خودِ «سحاب ممطر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن از عبارات عمومی مانند Rainy cloud یا واژههای علمی و هواشناسی نظیر Nimbus استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود ریشه عربی دارد و در این زبان برای اشاره به ابرهای بارانآور از واژههای مترادفی چون المزن و العارض نیز استفاده میکنند.
در قرآن
خود ترکیب صریح «سحاب ممطر» در قرآن نیست؛ اما در سوره احقاف آیه ۲۴ عبارت «عارض ممطرنا» (ابری که بر ما باران میباراند) درباره قوم عاد آمده است. همچنین واژه سحاب ۹ بار در قرآن به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل سحاب ممطر
عبارت «سحاب ممطر» یک ترکیب وصفی اصیل با ریشه عربی است که در زبان و ادبیات فارسی به معنای ابر بارانزا و بارنده شناخته میشود. این واژه از دو بخش «سحاب» به معنی ابر (که به دلیل کشیده شدن با باد در آسمان اینگونه نامیده شده) و «ممطر» از ریشه مطر به معنی بارانی تشکیل شده است.
در فرهنگ و ادبیات کهن، این نوع ابر همواره نماد خیر، برکت، حیات دوباره و رحمت بیدریغ الهی بوده است؛ چرا که باران خود را بدون تبعیض بر هر زمینی فرو میریزد. با این حال، در سیاق قرآنی و با توجه به داستان قوم عاد، این مفهوم گاهی به عنوان نمادی از غفلت و خطای دید انسان نیز مطرح میشود، جایی که قوم عاد ابر عذاب را به اشتباه سحاب ممطر و مایه برکت پنداشتند.