یعنی چه
واژهٔ کهن و اصیل فارسی «بشاورد» به زمینهای پشتهپشته، ناهموار و دارای تپه ماهور یا کتل و کریوه اشاره دارد. این اصطلاح برای توصیف نواحی کوهستانی یا اراضی غیرمسطحی به کار میرود که عبور از آنها به دلیل فراز و نشیبهای فراوان دشوار است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «بُشاوَرد» (bošāvard) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «زمین ناهموار» یا «تپه ماهور کلمات کهن»، واژهٔ ۶ حرفی «بشاورد» یا معادل دیگر آن «بستاوند» است.
به انگلیسی
برای توصیف مفهوم جرافیایی بشاورد در زبان انگلیسی، از اصطلاحات مربوط به اراضی ناهموار و ناستوده استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، تعابیری که به دشواری تردد در زمین یا عدم استوای آن اشاره دارند، معادل این واژه قرار میگیرند.
نماد چیست
از منظر نمادین و استعاری، بشاورد میتواند نمادی از چالشها، موانع پرپیچوخم و فراز و نشیبهای دشوار در مسیر زندگی یا یک لایه جغرافیایی سرسخت باشد.
جمعبندی و توضیح کامل بشاورد
واژه «بشاورد» یکی از لغات اصیل، کهن و فصیح زبان فارسی است که در متون قدیمی برای توصیف ویژگیهای جغرافیایی زمین به کار میرفته است. این کلمه دقیقاً به معنای زمینهای پشتهپشته، تپه ماهور و اراضی ناهمواری است که دارای کتل و کریوه هستند و حرکت در آنها به آسانی دشتها نیست. در کتابهای کهنی مانند حدود العالم، این واژه حتی به عنوان نام ناحیه یا شهری باستانی در پارس به کار رفته که نشان از قدمت دیرینه آن دارد.
دانستن معنای این واژه علاوه بر تقویت دانش زبانی، در حل جدولهای کلمات متقاطع کلاسیک بسیار کارآمد است، چرا که واژهای ۶ حرفی و اصیل برای مفهوم زمین ناهموار به شمار میرود. مترادف نزدیک آن در فارسی باستان «بستاوند» و متضاد آن واژههایی چون دشت و زمین مسطح است.