یعنی چه
واژه مُبْطِلون به کسانی اشاره دارد که به دنبال باطل میروند، حقایق را انکار میکنند یا تلاش دارند با ترویج سخنان بیهوده و واهی، حقیقت را پوشانده و آن را فاسد جلوه دهند. این کلمه توصیفکننده پافشاری بر اوهام در برابر برهان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُبْـطِـلـون (mub-ti-lūn) است که تلفظ روان فارسی آن مُبطلون خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «باطلگرایان»، «یاوهگویان» یا «تباهکنندگان» به کار میرود و دقیقاً یک کلمه ۶ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عبارات فوق برای انتقال معنای حقستیزی و ترویج باطل استفاده میشوند.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و جمع مذکر سالم از اسم فاعل «مُبْطِل» (از باب افعال و ماده ب-ط-ل) است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل باطلکیشان، اهل باطل، منکران حق، بیهودهکاران و حقیقتستیزان است. واژههای همخانواده آن در فارسی عبارتند از باطل، ابطال، مبطل، مبطلات و بطلان؛ در حالی که متضاد آن کلماتی چون مُحِقّون (حقگرایان) و مُصلِحون (اصلاحگران) هستند.
در قرآن
این واژه کلاً ۵ بار و همگی به صورت مرفوع در قرآن کریم به کار رفته است. از جمله در آیه ۴۸ سوره عنکبوت «...إِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ» (وگرنه باطلاندیشان قطعاً به شک میافتادند) و آیه ۲۷ سوره جاثیه «...وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ» (و روزی که قیامت برپا شود، آن روز اهل باطل زیان خواهند دید). این کلمه در ادبیات قرآنی نماد لجاجت در برابر برهان است.
جمعبندی و توضیح کامل مبطلون
واژه «مبطلون» ریشهای قرآنی و عربی دارد که از ماده «ب-ط-ل» مشتق شده و به معنای باطلگرایان، یاوهگویان و کسانی است که آگاهانه یا ناآگاهانه به تکذیب حق و ترویج امور بیپایه میپردازند. این کلمه در ساختار صرفی، جمع مذکر سالم از اسم فاعل «مبطل» است و متضاد کلماتی مانند محقّون و مصلحون به شمار میرود.
در فرهنگ اسلامی و ادبیات اخلاقی، مبطلون به عنوان نماد و مظهر حقیقتستیزی، لجاجت در برابر براهین منطقی و پافشاری بر اوهام و خرافات شناخته میشوند. قرآن کریم در ۵ موضع مختلف از این واژه استفاده کرده و فرجام نهایی آنان را در روز رستاخیز، زیانکاری مطلق معرفی میکند.
این کلمه در زبان فارسی کاربردی کلامی، اخلاقی و ادبی دارد و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۶ حرفی با معانی نظیر بیهودهکاران، خطاکاران و اهل باطل به کار میرود.