یعنی چه
«غُفِرَ لَهُ» یک جمله فعلیه مجهول از ریشه عربی است که در زبان فارسی به عنوان دعای خیر و طلب بخشش برای افراد متوفی (مذکر) به کار میرود و مفهوم آن «خداوند او را بیامرزاد» یا «مورد آمرزش قرار گرفت» است.
تلفظ
این عبارت با ضمه روی حرف غین، کسره روی فاء، فتحه روی راء و فتحه روی لام تلفظ میشود: غُفِرَ لَهُ (Ghu-fi-ra la-hu).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان اصطلاح دعایی عربی برای مردگان، عبارت ۵ حرفی «غفر له» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم دعایی از عبارات مذهبی مربوط به طلب بخشش برای متوفی استفاده میشود.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، نزدیکترین معادلهای این واژه شامل کلماتی چون خدا بیامرز، عفو شده، مغفور و آمرزیده روان است که همگی مفهوم طلب رحمت الهی را دارند.
در قرآن
عین ترکیب دو کلمهای «غفر له» با این ساختار در قرآن مجید یافت نمیشود؛ اما مشتقات و ریشه ثلاثی مجرد آن (غ ف ر) فراوانی بالایی دارند، مانند آیه ۲۷ سوره یس: «بِمَا غَفَرَ لِی رَبِّی» که شکل معلوم آن برای متکلم است.
نماد چیست
این عبارت در متون مذهبی، اعلامیههای ترحیم و روی سنگ مزارها به عنوان نماد احترام به فرد درگذشته و طلب بخشش برای او استفاده میشود و گاهی به صورت اختصاری درون پرانتز یا به شکل «مغفور» درج میگردد.
جمعبندی و توضیح کامل غفر له
عبارت عربی «غفر له» از ریشه ثلاثی «غفر» به معنی پوشاندن و مستور کردن گناهان است. این اصطلاح مجهول در ادبیات و فرهنگ اسلامی-ایرانی نقشی دعایی دارد و به طور اختصاصی برای مردان درگذشته به کار میرود تا از خداوند برای آنان طلب بخشش و رحمت شود.
استفاده از این عبارت بر روی سنگ مزارها، کتابهای تراجم و احوال شخصیتها بسیار رایج است. ساختار معلوم و متداولتر این جمله در زبان عربی «غَفَرَ اللهُ لَهُ» است، اما شکل مجهول آن نیز به همان اندازه بار معنایی احترامآمیز و مذهبی را در متنهای فارسی به دوش میکشد.
در ساختار کلمات متقاطع و جدولها، این عبارت یک پاسخ کلیدی ۵ حرفی برای راهنماییهایی نظیر «دعای خیر برای مردگان» محسوب میشود و همخانوادههایی چون مغفرت، غفران، استغفار و غفور دارد که همگی حول محور بخشایش الهی میچرخند.