یعنی چه
میسور واژهای کلاسیک و با ریشه عربی است که به ویژگی یا کار دشوار نبوده و به راحتی قابل انجام یا دسترسی باشد، اطلاق میشود. این کلمه در متون فقهی و قرآنی نیز به معنی کار ممکن یا گفتار نرم و سنجیده به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح میم و سکون یاء به صورت «مَیْسور» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «آسان»، «فراهم شده» یا «سخن نرم قرآنی»، واژه ۵ حرفی «میسور» مدنظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از صفاتی که مفهوم سادگی و امکانپذیری را میرسانند، استفاده میشود. (توجه: Mysore نام شهر و ایالتی تاریخی در هند نیز هست).
به عربی
در زبان عربی نیز این واژه به عنوان اسم مفعول یا مصدر به کار میرود و دقیقاً همین معنای آسانی و گشایش را افاده میکند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن این مفهوم از واژگانی که بر سهولت و امکان دلالت دارند استفاده میشود.
نماد چیست
میسور یک صفت انتزاعی به معنای آسانی، دستیافتنی بودن و گشایش در امور است. به همین دلیل، در فرهنگ عامه، اساطیر یا نمادشناسی فیزیکی، مابه ازای مادی یا جانوری خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل میسور
واژه «میسور» از ریشه ثلاثی مجرد «یسر» به معنای آسانی و راحتی گرفته شده و در زبان فارسی به عنوان صفتی برای کارها یا امور آسان، مقدور و فراهمشده به کار میرود. نقطه مقابل این کلمه واژه «معسور» به معنای سخت و دشوار است.
این کلمه جایگاه ویژهای در ادبیات قرآنی و فقهی دارد؛ به طوری که در آیه ۲۸ سوره اسراء ترکیب «قولاً میسوراً» به معنی سخن نرم، ملایم و مایه دلگرمی آمده است. همچنین در فقه اسلامی قاعدهای معروف به نام «قاعده میسور» وجود دارد که بر اساس حدیث نبوی «المیسور لا یسقط بالمعسور» شکل گرفته و بیان میکند که بخش ممکن و آسان یک تکلیف را نباید به دلیل دشوار بودن بخش دیگر آن، کاملاً رها کرد.